YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/3409
KARAR NO : 2020/11868
KARAR TARİHİ : 08.07.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İhaleye fesat karıştırma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
T.C.D.D. İşletmesi Genel Müdürlüğü Adana 6. Bölge Müdürlüğüne ait Pozantı ilçesi … köyü sınırları içerisindeki … ada, … no’lu parselde bulunan 801,76 metrekare arsanın ihale yolu ile satılması sırasında adı geçen kurumda müdür vekili olarak görev yapan sanık …’in komisyonun bulunduğu salona girerek sanık …’i kastederek “bu adam bu arsayı alıp cami yaptıracakmış, isterseniz ihaleye girersiniz isterseniz girmezsiniz bilginiz olsun” dediği, açık artırma ile ihaleye devam edildiği, başka ihale katılımcılarıyla birlikte katılan …’in de teklif verdiği ve bedel artırımına gittiği, bu aşamada sanık …’in sinirli bir şekilde ayağa kalkarak ve masaya eli ile vurarak “yirmibinde olsa, otuzbinde olsa bu ihaleyi alacağım” diye bağırdığı, akabinde teklif artırmaya devam edildiği ve sanık …’in en yüksek teklifi vermesine rağmen ihalenin mevcut gergin ortam nedeniyle iptal edildiği dosya kapsamından anlaşılmakla beraber, ihaleye katılımı ya da ihale sözleşmesinin imzalanmasını engellemeye matuf hukuka aykırı davranışları bulunmayan sanıkların TCK’nın 235. maddesindeki tipik davranışlara uyan bir fiilleri olmadığından, atılı suçtan beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,
Kabule göre de;
30/04/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanunun 12. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 235. maddesinde düzenlenen ihaleye fesat karıştırma suçunun “cebir veya tehdit kullanmak suretiyle işlenmesi halinde temel cezanın alt sınırı beş yıldan az olamaz” düzenlemesinin aksine sanıklar hakkında temel cezanın üç yıl üzerinden belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,
Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK’nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 08/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.