YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/4868
KARAR NO : 2018/9736
KARAR TARİHİ : 20.12.2018

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Zimmet
HÜKÜM : Zincirleme nitelikli zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
TCK’nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüş, sanık hakkında kurulan hükümde TCK’nın 43. maddesi uyarınca yapılan artırım sırasında hesap hatası sonucu “8 yıl 16 ay 15 gün” yerine “9 yıl 4 ay 15 gün” hapis cezasına hükmolunarak fazla ceza tayin edilmiş ise de sonrasında uygulanan diğer maddelere ilişkin hesaplamalar nedeniyle söz konusu hata sonuca etkili olmadığından bozma nedeni sayılmamış, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında hükmolunacak cezanın belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK’nın 61/5. maddesi gereğince sırasıyla anılan Kanunun 247/1-2, 249, 43/1, 248/1 ve 62/1. maddeleri doğrultusunda uygulama yapılması gerektiği gözetilmeyerek, 1 gün fazla ceza tayini,
Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20/09/2011 günlü ve 2011/5-104 Esas, 2011/183 sayılı Kararında belirtildiği üzere TCK’nın 53/5. maddesinin uygulanmamasının ya da sınırlı uygulanmasının kazanılmış hak niteliğinde olduğu ve 05/06/2012 günlü sanık aleyhine temyiz bulunmayan hükmün Dairemizin 21/04/2014 günlü ilamıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla bozulmasına karar verildiği halde, sanık hakkında CMUK’nın 326/son maddesine aykırı olacak şekilde 5237 sayılı TCK’nın 53/5. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan … vekili ile sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesi gereğince sonuç ceza olarak belirlenen hüküm fıkrasının 6. bendindeki ”2 yıl 7 ay 7 gün” ibaresinin ”2 yıl 7 ay 6 gün” olarak, hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin 8. bendinin ise “CMUK’nın 326/son maddesi gözetilerek sanığın TCK’nın 53/5. maddesi gereğince cezasının infazından sonra başlamak üzere 2 yıl 7 ay 6 gün süre ile muhtarlıktan dolayı kendisine verilen hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına,” şeklinde değiştirilmesi suretiyle eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.