Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2018/4092 E. 2018/4798 K. 27.06.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/4092
KARAR NO : 2018/4798
KARAR TARİHİ : 27.06.2018

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Zimmet
HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
… Yapı Kooperatifi yönetim kurulu başkan ve üyeleri olan sanıkların, 2001-2006 yılları arasında kooperatife ait inşaatların yapımı sırasında gereken miktardan fazla malzeme alıp, fazla gözüken malzemeleri de yeni yönetime teslim etmeyerek 167.573 TL’yi, ayrıca inşaat yapımında çalışan taşeronlara yasal bir dayanağı olmadan ödenen 125.722 TL’yi zimmetlerinde tuttuklarının iddia edildiği olayda; mahkemece aldırılan bilirkişi raporu ile katılan kooperatifin Balıkesir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde sanıklar aleyhine açmış olduğu 2007/32 Esas sayılı tazminat davasında aldırılan bilirkişi raporu arasında açık çelişki bulunması karşısında, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılabilmesi açısından, öncelikle yasal dayanağı olmadan ödeme yapıldığı iddia edilen taşeronların tanık sıfatıyla dinlenilerek, tespit edilen miktardaki ödemeleri alıp almadıklarının sorulmasıyla dosyanın kül halinde Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşacak üç kişilik bilirkişi heyetine tevdii edilerek sanıkların görevli oldukları dönemlere ilişkin kooperatifin gelir ve giderlerinin, kasa ve banka hesap bakiyelerinin tespit edilerek, bakiye ile kayıtlarda görünen para miktarlarının karşılaştırılıp, önceki raporlar arasındaki çelişkileri gidermek suretiyle iddianameye konu eylemler değerlendirilerek zimmet suçunun her bir sanık yönünden oluşup oluşmadığını saptayan rapor alınması ile suç tarihlerinde kooperatifin parasal işlemlerinin kim ya da kimler tarafından yürütüldüğünün saptanmasından sonra hasıl olacak sonuca göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.