YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/427
KARAR NO : 2018/2693
KARAR TARİHİ : 10.04.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Açıklanması geri bırakılan hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK’nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK’nın 7/2. madde-fıkrasındaki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 20/01/2010 tarih ve 2009/28560 Esas, 2010/353 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilen ilk hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edildiği nazara alındığında, bozma öncesi hükmolunan hapis cezasının TCK’nın 50/1-d maddesi uyarınca “takdiren 5 er ay süre ile Tavas ilçesinde bulunan kahvehanelere ve alkol satışı yapılan yerlere gitmekten yasaklanma cezasına çevrilmesine karar verilmesi” kazanılmış hak niteliğinde bulunduğu ve aleyhe bozma yasağına konu olacağı gözetilmeden sanık hakkında TCK’nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 10/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.