Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2019/6141 E. 2019/9317 K. 07.10.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/6141
KARAR NO : 2019/9317
KARAR TARİHİ : 07.10.2019

Manevi veya malî haklara tecavüz suçlarından sanık … hakkındaki yargılama neticesinde, sanığın eyleminin haksız rekabet suçunu oluşturduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli İstanbul Nöbetçi Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 29/11/2018 tarihli ve 2015/149 esas, 2018/412 sayılı kararını müteakip, İstanbul 60. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/03/2019 tarihli ve 2018/2 esas, 2019/76 sayılı kararı ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine, ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığı neticesinde, İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/04/2019 tarihli ve 2019/386 Değişik iş sayılı Kararının;
Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 28/04/2016 tarihli ve 2016/4192 esas, 2016/4352 karar sayılı ilâmında; ” … sanığın eylemi Türk Ticaret Kanununun 55/c ve 62/1. maddeleri kapsamına giren haksız rekabet suçunu oluşturması ve bu suça bakmak görevinin Asliye Ceza Mahkemesi’ne ait olması nedeniyle itirazın reddi yerine, kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle…” şeklinde belirtildiği üzere; aynı olay nedeniyle İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 29/09/2014 tarihli ve 2013/26 esas, 2014/209 sayılı kararı ile sanık hakkında açılan manevi tazminat davasının kabulüne karar verildiği ve bahse konu karara dayanak olup, dosyada örneği bulunan 04/06/2014 tarihli bilirkişi raporu ile de sanığın üzerine atılı bulunan eylemin 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında eser niteliği taşımadığı ve haksız rekabet hükümlerinin uygulanması gerektiğinin belirtilmesi karşısında, haksız rekabet eylemine ilişkin yargılama görevinin asliye ceza mahkemelerine ait olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 25/06/2019 gün ve 94660652-105-34-7822-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdi kılınmakla gereği düşünüldü:
İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05/04/2019 tarihli ve 2019/386 Değişik iş sayılı Kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, bu karara yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 07/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.