YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/18185
KARAR NO : 2015/24446
KARAR TARİHİ : 16.12.2015

MAHKEMESİ : Nizip 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 23/07/2014
NUMARASI : 2014/98-2014/902

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi, davalı idareler vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
– K A R A R –
Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idareler vekillerince temyiz edilmiştir.
Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan araştırma hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;
1)6360 sayılı Kanunun 1/2. maddesinde sayılan büyükşehir belediyelerinin sınırı il mülki sınırı olarak belirlenmiş olup, Gaziantep Büyükşehir Belediyesi de maddede sayılmıştır.
Bu nedenle; dava tarihinde yetkili olmadığı açık olan Nizip Belediyesi’ne husumet yöneltilmesi doğru olmadığından, bu davalı hakkında açılan davanın sıfat yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
2)Kamulaştırma Kanununun kıymet takdirine ilişkin hükümleri kıyasen kamulaştırmasız el atma davalarına da uygulanır.
Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Söz konusu Kanunun 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.
Bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen taşınmazın satışına ilişkin bilgiler dosyada mevcut değilse de, Dairemiz denetiminden geçen ve aynı emsalin esas alındığı dosyalarda 25.12.2009 tarihli satışın alıcısının limited şirket olduğu anlaşıldığından, yapılan satış ticari nitelikte ve özel amaçlı satış olup emsal olarak kabul edilemeyeceğinden, bu satışı esas alınarak değer biçen rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü’nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,
3)Gerekçeli kararda 21.04.2014 tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alınıp, el atma bedelinin 400 m2 birim fiyatı üzerinden hesaplanan 213.192,00 TL olduğu belirtildikten sonra, yerinde olmayan gerekçe ile hüküm fıkrasında ıslah edilen miktar olan 586.278,98 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Davalı idareler vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.