YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/7403
KARAR NO : 2015/19444
KARAR TARİHİ : 04.11.2015

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 26/09/2014
NUMARASI : 2014/552-2014/864

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;
1-Dava konusu taşınmaz karışık meyve bahçesi niteliğinde kabul edilmesine rağmen, hakim olan meyve ağaçlarının cinsi bilirkişi raporunda belertilmemiştir.
Bu durumda; mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak dava konusu taşınmaz üzerindeki dekar bazına meyve ağaçlarından elde edilecek ürün miktarı ve toptan kg. satış fiyatları ile dekara üretim giderleri ilgili İl Gıda Tarım Müdürlüğünden getirtilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Dava konusu taşınmazın dosyaya ve bilirkişi raporuna yansıyan özelliklerine göre objektif değer artırıcı unsur oranın %50′ den fazla olamayacağının düşünülmemesi,
3-Yapının (ibadethanenin) mevcut durumu, dosyaya yansıyan özelliklerine ve dosyadaki fotoğraflar nazara alındığında Çevre ve Şehirçilik Bakanlığı’ nın tebliğine göre aksine bilgi ve belge bulunmadıkça 4/A sınıfı (1000 kişiye kadar ibadethaneler) kabul edilerek bedelinin tesbit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.