YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/17729
KARAR NO : 2014/2950
KARAR TARİHİ : 25.02.2014

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme, İşyeri dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık …’ın mala zarar verme suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;
Sanık hakkında hükmolunan cezanın türü, miktarı ve karar tarihine göre, 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, sanık … savunmanının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2-Sanık …’ın hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçları ile sanık …’un hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden çok kişi tarafından birlikte işlendiği anlaşılmakla, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık …’un hırsızlık suçu için kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 143. maddesi uyarınca verilen “2 yıl 4 ay” hapis cezasının, aynı Yasanın 31/3. maddesi gereğince (1/3) oranında indirim yapıldıktan sonra “1 yıl 6 ay 20 gün” yerine, “1 yıl 5 ay 10 gün” hapis biçiminde belirlenmesi suretiyle, hesap hatası yapılarak eksik cezaya hükmolunması,

2-Sanık …’un mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçları ile sanık …’ın işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunda, 5237 sayılı TCK.’nun 50/3. fıkrası uyarınca 18 yaşından küçüklere verilen 1 yıldan az süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırıma çevrilmesinin zorunlu olduğu ve hapisten çevrilen para cezasının ödenmemesi halinde 5275 sayılı Yasanın 106/4.maddesi uyarınca tekrar hapse çevrilemeyeceğinin düşünülmemesi,

3-Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin …c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

4-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “eşit” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … savunmanları ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık …’un hırsızlık suçu için kurulan hükümde “31/3. maddesi sonucu bulunan 1 yıl 5 ay 10 gün hapis cezasının”, sanık …’un mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali ile sanık …’ın işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerde,”ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” cümlelerinin ve “yargılama giderlerine” ilişkin kısımlar çıkarılarak yerlerine, “Sanık …’un hırsızlık suçunda 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 143. maddeleri uyarınca bulunan 2 yıl 4 ay hapis cezasından aynı Yasanın 31/3. maddesi uyarınca …oranında indirim yapılarak sanığın “1 yıl 6 ay 20 gün” hapis cezası ile cezalandırılmasına” ve “savunman ücreti dışındaki yargılama giderlerinin sanıklardan payları oranında ayrı ayrı alınmasına” cümleleri yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.