YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/18369
KARAR NO : 2014/5957
KARAR TARİHİ : 01.04.2014
MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanıklar savunmanlarının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
II-Sanıklar hakkında Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Dosya içerisinde bulunan 24.02.2007 tarihli tutanak içeriğinde, bahse konu teyple ilgili çalıntı ihbarı olmadığının tespit edildiği ve yakınanın aynı tarihli kolluk beyanında kendisine haber verilmesi üzerine hırsızlıktan haberdar olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, bahse konu teybin alındığı otobüsün ne şekilde tespit edildiği, yakınanın müracatının bulunmadığı sırada yakınana ait otobüsün bulunduğu yeri sanıkların yada yaşı nedeni ile hakkında ayrı dava açılan …’in göstermek ya da bildirmek sureti ile teybin yakınana iadesini sağlayıp sağlamadıkları, … hakkındaki dosyanın onaylı bir örneği dosya içine alındıktan ve tutanak mümzilerinin bu konuda beyanlarına başvurulmak sureti ile duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-) Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK’nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.