YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/1422
KARAR NO : 2014/9212
KARAR TARİHİ : 06.05.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, suç eşyasını satın alma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık … hakkında kurulan hükmün yapılan incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, uyulan bozmaya ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;
Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “eşit” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık … savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “yargılama giderlerinin
sanıklardan payları oranında ayrı ayrı alınmasına ” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanıklar … ve … hakkında kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Sanık …’in dosya arasında bulunan ve Uyap’tan alınan nüfus kaydına göre; 01.03.1988 doğumlu olduğu, suç tarihinin ise 24.01.2002 olduğu ve bu şekilde sanığın suç tarihinde 12-15 yaş grubu arasında olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanık …’in hırsızlık eylemi 765 sayılı TCK’nın 493/1, 54/2. maddesi kapsamında olup sanığın eylemine uyan suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/2 ve 104/2. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 116/2-4, 119/1-c, 151/1, 31/2. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 11 yıl 3 aylık zamanaşımının, 24.01.2002 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması ve suçun işlendiği tarih olan 24.01.2002 ile inceleme tarihi arasında sanık … hakkında uygulanan ve zamanaşımı süresi bakımından lehe olan 765 sayılı TCK’nın 512/1. maddesinde öngörülen cezanın tür ve süresine göre aynı Yasanın 102/4, 104/2.maddelerinde yazılı 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … savunmanı ve sanık …’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.