YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/20261
KARAR NO : 2015/42947
KARAR TARİHİ : 16.09.2015

Tebliğname No : 6 – 2011/111559
MAHKEMESİ : Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 21/10/2010
NUMARASI : 2006/264 (E) ve 2010/345 (K)
SUÇLAR : Yağma, Yaralama, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Konut dokunulmazlığını ihlal, Mala zarar verme,

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar İ.. N.., Y.. N.., O.. N.. ve Ş.. K.. hakkında “konut dokunulmazlığını ihlal” ile sanık Y.. N.. hakkında “yaralama” suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Sanıklar İ.. N.., Y.. N.., O.. N.. ve Ş.. K.. hakkında “konut dokunulmazlığını ihlal” ile sanık Y.. N.. hakkında “yaralama” suçlarında 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi gereğince verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararlara karşı itiraz yolu açık olup, temyizi olanaklı bulunmadığından katılan M.. K.. vekillerinin bu konudaki istemlerinin itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemece incelenip, değerlendirildiği, itiraz merciince bu konuda verilen kararın temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık İ.. N.. hakkında “mala zarar verme” ile sanıklar İ.. N.., Y.. N.., O.. N.. ve Ş.. K.. hakkında “yağma” suçlarından verilen beraat hükümlerinin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre katılan M.. K.. vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III-Sanıklar İ.. N.., Y.. N.., O.. N.. ve Ş.. K.. hakkında “kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulu’nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY’nin 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soylarındaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanıkların aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan şartla salıverilmesine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar İ.. N.., Y.. N.., O.. N.. ve Ş.. K.. savunmanları ile katılan M.. K.. vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53.maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetlerin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına,” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.