YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/22812
KARAR NO : 2015/44874
KARAR TARİHİ : 09.11.2015
Tebliğname No : 6 – 2010/217562
MAHKEMESİ : Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 06/07/2010
NUMARASI : 2009/332 (E) ve 2010/220 (K)
SUÇ : Yağmaya kalkışma, kasten yaralama, genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak, 6136 sayılı Yasaya aykırılık
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık S.. K.. savunmanının 09.07.2010 tarihli müddeti muhafazalı temyiz dilekçesinde yağma suçundan verilen beraat davasının gerekçesine yönelik olmadığı, kasten yaralama suçundan verilen tefrik kararının ise temyizi olanaklı bulunmadığı anlaşılmakla, vaki taleplerin Reddi ile;
I-Sanık F.. D.. savunmanının, katılan-sanık E.. A.. hakkında genel güvenliği tehlikeye sokmak ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık F.. D.. savunmanının katılan-sanık E.. A.. hakkında genel güvenliği tehlikeye sokmak ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik hükmü temyiz etme hak ve yetkisi olmadığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince sanık F.. D.. savunmanının temyiz talebinin istem gibi REDDİNE,
II-Sanık E.. A.. hakkında genel güvenliği tehlikeye sokmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,
III-Sanıklar F.. D.. kasten yaralama suçundan, sanık S.. K.. hakkında ise, yağma kalkışma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanık S.. K..’ın UYAP sisteminden alınan nüfus kaydına göre, hükümden sonra 24.12.2012 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; adı geçen sanık yönünden 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,
2- Katılan E.. A..’un, tanıklar F.. E.. ve A.. K..’ın beyanları ve tüm dosya kapsamından; sanıklar S.. K.. ve F.. D..’in olay günü katılan E.. A..’un işyerine giderek “biz cezaevinden yeni çıktık, bize bakacaksınız, bize para vereceksiniz” diyerek tehdit ile para istedikleri, katılan Erkan’ın para vermeyeceğini söylemesi üzerine sanık Serkan’ın sallama tabir edilen bıçak ile müştekinin kafasına vurarak onu BTT ile giderilebilecek şekilde yaralaması şeklinde gelişen olayda; sanıkların eyleminin bir bütün halinde yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu dikkate alınmadan, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,
3- Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150. maddesi uyarınca, sanık F.. D..’in savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, sanık F.. D..’e yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık F.. D.. savunmanının ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.