YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/26226
KARAR NO : 2015/39259
KARAR TARİHİ : 07.04.2015

Tebliğname No : 6 – 2010/336382
MAHKEMESİ : Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 18/06/2010
NUMARASI : 2010/120 (E) ve 2010/229 (K)
SUÇ : Tehdit (Yağmadan dönüştü), Kasten yaralama, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Güveni kötüye kullanma (Hırsızlık suçundan dönüştü)

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar İ.. D.., S.. D.., M.. D.. savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıklar İ.. D.., S.. D.., M.. D.. hakkında hükmolunan cezaların süresine göre ve süresinden sonra yapılan savunmanın duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi gereğince REDDİNE,
I-) Sanıklar İ.. D.., S.. D.. ve M.. D.. hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar İ.. D.., S.. D.. ve M.. D.. savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin ONANMASINA,
II-) Sanıklar İ.. D.., S.. D.. ve M.. D.. hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; sanık İ.. G.. hakkında güveni kötüye kullanma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sanıklar İ.. D.., S.. D.., M.. D.. tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede; işyerinden kontör ve para alma eylemlerinin ise, sanık İ.. G.. tarafından gerçekleştirildiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Sanık İ.. G..’ün, satış elemanı olarak çalıştığı D.. İ.. adlı iş yerinden aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda ve en son olay gecesi saat 20:35 sıralarında para ve telefon kontörü alması ve 10 gün sonra zararı gidermesi şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b, 143, 43/1 ve 168. maddeleri kapsamında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek, güveni kötüye kullanmak suçu kabul edilip yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-) Kendilerine ait işyerinde çalışan İ.. G..’ü buradan telefon kontörü çalarken yakalayan sanıklar İ.. D.., S.. D.. ve M.. D..’ın, o güne kadar aldığı tüm para ve kontörlerin miktarını tespit ve bunların iadesini temin amacıyla, haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddetin etkisi altında gerçekleştirdikleri kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda, haklarında 5237 sayılı TCK’nun 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar İ.. D.., S.. D.., M.. D.. ve İ.. G.. savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi gereğince sanık İ.. G..’ün kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 07.04.2015 tarihinde oybirliğiyle