YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/8911
KARAR NO : 2014/4783
KARAR TARİHİ : 19.03.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Hükümlüler …, … ve … hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dairemizce 06.02.2007 ve 04.05.2010 tarihlerinde, yokluklarında verilen hükmün hükümlüler …, … ve …’a tebliği ile yapılan temyize onay verip vermedikleri sorulup sunarlarsa temyiz dilekçelerinin eklenmesi için dosyanın iade edildiği, kararın usulünce tebliğ edilmesine karşın, adı geçen hükümlülerin temyize onay verdikleri veya temyiz isteminde bulunduklarına ilişkin dosya içerisinde bir belge bulunmadığının anlaşılması karşısında; Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 gün 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 gün 2008/10-101-113 sayılı kararları da gözönüne alınarak hukuken geçerliliği bulunmayan zorunlu savunmanın yaptığı temyiz istemlerinin REDDİNE, dosyanın incelenmeksizin Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Hükümlü … hakkında kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, hükümlü ve arkadaşlarının gece sayılan zamanda farklı tarihlerde işyerine girerek hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143, 43. maddesinde belirtilen zincirleme geceleyin hırsızlık suçunun yanı sıra anılan Yasanın 116/2-4, 119/1-c, 43.maddesindeki zincirleme geceleyin birden fazla işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 5237 sayılı Yasaya göre suç oluşturan eylem nedeniyle temel cezanın anılan Yasanın 61. maddesindeki ölçütlerde gözetilerek ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması bakımından duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Hükümlü hakkında hapis cezasıyla hükümlülüğün yasal sonucu olarak, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Hükümlü hakkında 01.06.2005 gün ve 2001/224-2002/60 karar ve 2005/58 müteferrik sayılı ek karar sayılı iki ayrı hükmün kurulduğu ve infazda karışıklığa neden olunacak biçimde kurulan hükümlerde farklı cezaların tayin edilmesi,

4-Hüküm tarihinden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın Geçici madde: 1/1.fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. fıkraları gereği hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü …’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 19.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.