YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/19906
KARAR NO : 2015/41455
KARAR TARİHİ : 17.06.2015

Tebliğname No : 6 – 2011/382414
MAHKEMESİ : Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 13/09/2011
NUMARASI : 2011/256 (E) ve 2011/345 (K)
SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık M.’in, hakkında beraat kararı verilen arkadaşı H.. S..’ın, yakınan İ. A.’nın evine gittikleri, sanık M.’in yakınan İ.’ya hitaben, “H..’ya olan borcunu, bana vereceksin dediği” yakınanın borcunun olmadığını bildirdiği sırada, yakınan İsa’nın babası Ş.. A..’nın geldiği, sanığın bu kez arabadan aldığı av tüfeğini, Ş.’e doğrultmak suretiyle para istediği, Ş.’in korkarak, sanık M.’e 300-TL para verdiği, sanık savunmasında, yakınan İsa’nın, sanık H.’ya olan borcunu istemeye gittiklerini beyan ettiği, H.’nın da sanığın bu beyanını doğruladığı, ancak borcun kaynağı ve miktarı konusunda çelişkili beyanlarda bulunduğu, yakınan İsa da, sanık H.’ya borcunun olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, yakınan ile aralarında 5237 sayılı TCK’nın 150/1.maddesi anlamında bir hukuki ilişki ve bu ilişkiye dayanan alacak bulunmayan sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün, 1412 sayılı CMUK’nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince kesin olup, koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi ile uygulama yapılması,

3-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. G.. ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakların korunmasına, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.