Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2013/27681 E. 2015/46521 K. 22.12.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/27681
KARAR NO : 2015/46521
KARAR TARİHİ : 22.12.2015

Tebliğname No : 6 – 2012/30516
MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 12/10/2011
NUMARASI : 2011/100 (E) ve 2011/199 (K)
SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanıklar D.. T.., B.. A.. ve A.. A.. hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan; sanıklar D.. T.. ve B.. A.. hakkında ayrıca yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Sanıkların hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK’nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına ancak, TCK’nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildikleri takdirde, kendi altsoyları üzerinde TCK’nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluklarının sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK’nın 53/1-b maddesinde yazılı, “seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptal edilmiş olması,

2-) Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150. maddesi uyarınca, sanıkların savunmalarını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle savunmanlara ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar D.. T.., B.. A.. ve A.. A.. savunmanlarınının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle kısmen isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddenin uygulanmasına ve sanıklardan 1.467.-TL avukatlık ücretinin alınmasına ilişkin bölümleri çıkarılarak 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümün yerine, “Sanıların, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak, TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soylar üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamalarına” cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-) Sanık A.. A.. hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya kapsamına göre; mağdur Raif’in sanık Alpay’dan daha önce 3.000.-TL borç para aldığı ve aylık %20 faizle aylık 600.-TL’lik taksitler halinde bu borcun tamamını ödemesine rağmen, olay günü sanıkların mağdurun evinin önüne gelerek mağdurdan 20.000.-TL para istedikleri, mağdurun bu parayı vermeyeceğini belirtmesi üzerine her üç sanığın mağduru darp edip araca bindirmeye çalıştıkları ve sanık Alpay’ın mağdur Raif’in kendisine bu miktar borcu olduğuna dair herhangi bir kanıt getiremediğinin anlaşılması karşısında, sanığın verdiği paradan çok daha fazla bir miktar parayı tahsil için, cebir ve şiddet kullanma şeklinde gerçekleşen yağma eyleminde, yasal olanak bulunmadığı halde TCK’nın 150/1. maddesi ile uygulama yapılması,

2-) Kabule göre de; sanık hakkında TCK’nın 150/1. maddesi delaletiyle kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerekirken, eylemin kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçunun unsurunu oluşturduğundan bahisle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.