YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/15088
KARAR NO : 2014/22728
KARAR TARİHİ : 19.12.2014
Sanık …’ın hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı TCY’nin 142/1-b, 143, 53, 58, 116/2-4, 53, 58, 151/1, 53, 58. maddeleri gereğince 3 yıl 6 ay, 1 yıl 6 ay ve 1 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına, sanığın adli sicil kaydındaki Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/440 Esas, 2007/568 Karar sayılı ilamı nedeniyle hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ilişkin SAMSUN 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2010 gün ve 2010/22 Esas, 2010/112 Karar sayılı kararına karşı sanık tarafından temyiz yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemizin 08.03.2011 gün ve 2010/15171 Esas, 2011/2199 Karar sayılı kararı ile yerel mahkeme hükmünün düzeltilerek onanmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2014 gün ve KD – 2014/353544 sayılı yazıları ile itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine,
Dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü.
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
5271 sayılı CMK’nın 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2014 gün ve KD – 2014/353544 itiraz sayılı yazılarında özetle;
“Tekerrüre esas alınan Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/440 Esas, 2007/568 sayılı ilamına konu olan suçun karar tarihinin 20.09.2007 tarihi olduğu sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece 01.06.2010 tarihli ek kararla temyiz süresi geçtiğinden bahisle temyiz başvurusunun reddine karar verildiği, bu ek kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 28.02.2013 tarih ve 2011/32084 Esas, 2013/4609 Karar sayılı ilamı ile sanığın müdafiinden haberinin olmaması nedeniyle sanığın kararı öğrenmesi üzerine verdiği dilekçesi süresinde kabul edilerek bu bağlamda usul ve yasaya aykırı olan ek karar kaldırılarak esastan yapılan inceleme sonucu özel daire tarafından onanmak suretiyle 28.02.2013 tarihinde kesinleştiği, temyiz incelemesine konu olan suçun işlenme tarihinin ise 18.12.2009
./..
tarihi olduğu tekerrüre esas alınan hükümlülüğün kesinleşme tarihinin sonradan gerçekleşen durum nedeniyle bu suç tarihinden sonra olup tekerrüre esas alınması olanaklı olmadığından Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2006 tarih ve 2004/31 Esas, 2006/758 sayılı ilamının tekerrüre esas alınması anlaşıldığından sanık lehine itiraz yasa yoluna başvurulduğu” belirtilmiştir.
Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 28.02.2013 gün ve 2011/32084 Esas, 2013/4609 Karar sayılı ilamı incelendiğinde Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/440 Esas, 2007/568 Karar sayılı kararı temyiz edilmeden 15.11.2007 tarihinde kesinleştirilen ve sanığın müdafiinden haberdar olmadığını beyan ederek kararı temyiz etmesi üzerine Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/440 Esas, 2007/568 Karar ve 01.06.2010 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırılarak, kararın temyizen incelendiği ve yerel mahkeme hükmünün 28.02.2013 tarihinde kesinleştiği, bu durumda suç tarihinin 18.12.2009 olduğundan Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/440 Esas, 2007/568 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınamayacağı, sanık …’ın adli sicil kaydı incelendiğinde Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2006 tarih ve 2004/31 Esas, 2006/758 sayılı ilamının tekerrüre alınması gerektiği kanaatine varıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar vermek gerektiği anlaşılmıştır.
Yukarıda izah olunduğu üzere;
1) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,
2) Dairemizin 08.03.2011 gün ve 2010/15171 Esas, 2011/2199 sayılı düzeltilerek onama ilamının KALDIRILMASINA,
3) Sanık … hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü.
İşyeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken TCY’nin 119/1-c maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında TCY’nin 58. maddesinin uygulanması sırasında Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2006 tarih ve 2004/31 Esas, 2006/758 sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiği halde, tekerrüre esas olmayan ve 28.02.2013 tarihinde kesinleşen Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/440 Esas, 2007/568 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412. sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCY’nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümüne “Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/440 Esas, 2007/568 sayılı ilamı ile hırsızlığa teşebbüs suçundan 1 yıl 9 ay, silahla tehdit suçundan 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği” biçimindeki cümle çıkartılarak, yerine “Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2006 tarih, 2004/31 Esas, 2006/758 sayılı ilamının tekerrüre esas alınması” cümlesi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.