YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/4140
KARAR NO : 2014/4809
KARAR TARİHİ : 20.03.2014

… 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2012 gün ve 2012/82 Esas, 2012/365 Karar sayılı hükmü ile sanıklar …, …, …, … ve … hakkında yapılan yargılama sonucunda yağma suçundan sanıklar … ve … için 5237 sayılı TCK’nun 149/1-a-c-d, 62, 53. maddeleri gereğince 10 yıl hapis, sanıklar …, … ve … için TCK’nun 149/1-a-c-d, 31/3, 62. maddeleri gereğince 6 yıl 8 ay hapis cezasına karar verildiği, hükmün sanıklar savunmanları ve sanık … tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 03.02.2014 gün ve 2013/13169 Esas, 2014/1102 Karar sayılı ilamı ile sanıklar … ve … hakkındaki hükmün Onanmasına, sanıklar …, … ve … hakkında kurulan hükmün Bozulmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2014 günlü 2013/102858 temyiz sayılı yazıları ile itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itiraz yazılarında özetle; “İtiraz konusunun haklarında mahkumiyet hükmü onanan sanıklar yönünden yargılama giderlerinin kapsamına ilişkin olduğu, zorunlu müdafilik ücretinin sanıklara yükletilmesinin usul ve yasaya uygun olmadığı dosya kapsamına göre maddi gücünün yerinde olmadığı anlaşılan sanıklara atanan zorunlu müdafinin ücretinin sanıklardan tahsiline ve yargılama giderine dahil edilmesine yasal imkan bulunmadığına, Dairenin bu iki sanık yönünden mahkumiyet hükmünün onanmasına ilişkin kararına karşı Düzeltilerek Onanması talebi ile itiraz etme zorunluluğunun bulunduğu” gerekçesi ile itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.

Dosya dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü;

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

5271 sayılı CMK’nın 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2-Dairemizin 03.02.2014 gün ve 2013/13169 Esas, 2014/1102 Karar sayılı sanıklar … ve … hakkındaki Onama kararının KALDIRILMASINA, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına;

3-Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK’nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle itiraza uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin bölümünden “172 TL ve 533 TL zorunlu savunman ücretlerinin” çıkartılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.