YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/4869
KARAR NO : 2016/2308
KARAR TARİHİ : 24.03.2016

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 29.06.2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay günü sanık … ve suç arkadaşı İsmail’in yakınan ile gece saat 23.00 sıralarında bir süre gezdikten sonra, sanığın yakınana birlikte kap-kaç yapma teklifinde bulunduğu, yakınanın kabul etmemesi üzerine, bacağına silahla ateş edip yaralayarak 20 TL parasını zorla aldığının anlaşılması karşısında; sanığın sübut bulun yağma suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 24.03.2016 tarihinde üye …’un muhalefetine karşın oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy:

Mağdur … garsondur. Olay gecesi sanık … ‘ın, hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan HAGB kararı verilen … ‘la birlikte önceden tanıdıkları mağdurun çalıştığı işyerine saat 23.00 sıralarında gelerek gezme teklif ettikleri, birlikte saat 02.00’ye kadar Taksim’de gezerek içip eğlendikleri, sonrasında sanığın mağdura gasp-kapkaç yapma teklifinde bulunduğu, kabul etmemesi üzerine para istediği, “Üzerinde sadece işyerine ait paranın olduğunu” söyleyen mağduru, İsmail’den aldığı tabanca ile sol bacağından vurarak 20-TL parasını yağmaladığı iddia edilmektedir. Yaralama sübuta ermiştir. Ancak sanığın yağma suçunu işlediğine dair mağdurun soruşturma aşamasında döndüğü kolluktaki ifadesinden başka kanıt yoktur. Mağdur duruşmada, “Sanığın, parasını almadığını, zaten parasının da olmadığını” söylemiştir. Olay sırasında tarafların yayında bulunan tanık… ifadesinde, “Sanığın müştekinin parasını almadığını” beyan etmiştir. Bu durumda sanığın eylemi yaralama suçunu oluşturduğundan, usul ve kanuna uygun bulunan yerel mahkeme kararının onanması görüşündeyim.