YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/2203
KARAR NO : 2018/7270
KARAR TARİHİ : 27.11.2018
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit, kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık … hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı, katılan … vekili tarafından yapılan itirazın, … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.09.2015 gün, 2015/952 Değişik iş sayılı kararıyla kesin olarak reddedildiği ve bu aşamada Dairemizce yapılacak bir inceleme bulunmadığı anlaşıldığından, anılan karar inceleme dışında bırakılarak yapılan incelemede;
A- Sanık … savunmanının, sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne; katılan vekilinin, sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık … hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Katılan vekilinin 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan doğrudan zarar görmesi mümkün olmadığı ve bu suç yönünden davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından;
Sanık … hakkında hükmolunan doğrudan adli para cezasının miktarı bakımından, 14/04/2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, üç bin liraya kadar olan mahkumiyet hükümlerinin kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin de bulunmaması nedeniyle,
Katılan vekili ve sanık savunmanının vaki taleplerinin CMUK’un 317. maddesi gereğince, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
B- Sanık … hakkında, alacağın tahsili amacıyla tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 72. maddesi ile, 5271 sayılı TCK’nin 231. maddesinin 8. fıkrasına birinci cümleden sonra gelmek üzere eklenen cümle ile, denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği yönünde düzenleme yapıldığı, sanık hakkında … 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 25.09.2012 gün ve 2012/528 Esas, 2012/722 sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından sonra, denetim süresi içinde temyiz davasına konu suçu işlendiğinin anlaşılması karşısında, ilk derece Mahkemesinin ”CMK. 231/5. maddesinin tatbikine mahal bulunmadığına” ilişkin kararında hukuken bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede yer alan bu yöndeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kendisini vekille temsil ettiren katılan … yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan … vekili ile sanık … savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince alınması gerekli olan 3.000,00 – TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan …’e verilmesine” cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.