Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2016/4141 E. 2019/1698 K. 14.03.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/4141
KARAR NO : 2019/1698
KARAR TARİHİ : 14.03.2019

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağma, Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-) Sanıklar … ve … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanıklar … ve … savunmanlarının temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK’un 317.maddesi uyarınca REDDİNE,
II-) Sanıklar … ve … hakkında katılan …’a karşı yağma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Dosya içerisinde mevcut sanık … hakkında 05/12/2013 tarihinde psikiyatri uzmanı doktor tarafından düzenlenen ve onaysız fotokopi olan raporda, sanığın işlediği suç belirtilmeksizin “Bahse konu olayların hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığı bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin geliştiği kanaatine varıldığının” belirlendiği, 05/02/2014 tarihli psikolog
tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporunda ise “Çocuğun davranışlarının hukuki anlam ve sonuçlarının algılama ve bu algı ile davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğu” belirtilmesi karşısında, her iki rapor arasındaki çelişki giderilmeden, onaysız fotokopi şeklindeki rapor içeriğine itibar edilerek sanık … hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-) Suç ve karar tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan sanık … hakkında 5395 sayılı Yasa’nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa’nın 3. fıkrası uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,
3-) Sanık … hakkında alınan sosyal inceleme raporu için harcanan 50 TL bilirkişi giderinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme’ye aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.