Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2018/3396 E. 2020/2978 K. 23.09.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/3396
KARAR NO : 2020/2978
KARAR TARİHİ : 23.09.2020

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
03/12/2014 günlü oturumda 15 yaşından büyük olan mağdur …’un “Şikâyetçi olmadığını” beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK’nin 237 ve devamı maddelerine göre, usûlüne uygun şekilde mahkemeye başvurulup katılan sıfatı alınarak temyiz yetkisinin kazanılmamış olması nedeniyle, adı geçen mağdur vekilinin temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanıklar … ve … hakkında, mağdur …’a karşı işledikleri yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanıklar hakkında ceza belirlenirken, 5237 sayılı TCK’nin 31/3. maddesinin, 150/2. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılmış olması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
İstihdam edilmesi ve bir engel bulunması hâlinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin 18 yaşından küçük sanıkların özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle uzman eğitimciye ödenen ücretin, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşme’ye aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin paragrafta yer alan “150 TL bilirkişi ücreti” ibaresinin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.