YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/3864
KARAR NO : 2019/4422
KARAR TARİHİ : 24.09.2019
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık … hakkında, Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2002 gün, 1999/250 esas ve 2002/52 karar sayılı ilamı uyarınca, yağma suçundan 765 sayılı TCK’nin 495/1, 65/3, 59. maddeleri uyarınca 4 sene 2 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı; sanık savunmanının temyiz istemi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12.07.2005 gün, 2003/2135 esas ve 2005/6916 sayılı kararı ile “Sanıkların, yakınanı Hasköy’de boş bir eve götürüp burada dolaşım özgürlüğünü de kısıtlamak suretiyle maddi ve manevi zorla cep telefonu ile üzerindeki parayı yağmaladıkları ve sanık …’un başından itibaren eylemin tüm aşamalarında yer alıp suça doğrudan katıldığı anlaşıldığı halde, 765 Sayılı TCY’nin 64/1, 499. maddesinin 1.fıkrasının 2. cümlesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması ve sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nin 64/1, 499. maddesinin 1.fıkrasının 2. cümlesi, 59/2. maddelerine göre, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nin aynı suça uyan 149/1-c,d, 62/1, 109/2, 3-b maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında sanık yararına olması ve 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması” gerekçesi ile bozulan dosyanın genel yargılamasını yürüten Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2007 gün, 2005/518 esas ve 2007/159 karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri uyarınca lehe yasa değerlendirmesi yapılıp yağma suçundan 765 sayılı TCK’nin 495/1, 59 ve CMK’nin 304/7. maddeleri uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 4 sene 2 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı; sanık savunmanının temyizi üzerine,
Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 30.10.2013 gün, 2010/12425 esas ve 2013/20842 karar sayılı ilamında; “Olay günü, sanığın, hükümleri kesinleşen diğer sanıklar Hasan Poyraz ve Cengiz Poyraz ile birlikte, ticari taksiye bindirerek boş yıkık bir binaya götürdükleri mağduru, sanık Hasan tarafından dövüldükten sonra cep telefonu ve parasını yağmalamaları eyleminde, 765 TCK’nin 499. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesindeki suçu oluşturduğu halde yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; cezayı aleyhe değiştirmeme ilkesi gereğince uygulama yapılırken, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi yerine, 5271 sayılı CMK’nin 307/4. maddesinin hükme esas alınması, sonuca etkili olmayan ve yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiştir.” şeklinde eleştiri ile “Onama” kararı verilip davanın mevcut haliyle kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; dosyanın yeniden ele alınıp temyize olanaklı bir karar verilemeyeceği, verilse dahi böyle bir kararın yok hükmünde olacağı dikkate alındığında;
Sanık … savunmanının yukarıda açıklanan nedenlerle 22.05.2018 gün 2018/16 Esas, 2018/271 sayılı yok hükmüne yönelik vaki temyiz itirazlarının tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 24.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.