YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/124
KARAR NO : 2021/1990
KARAR TARİHİ : 08.02.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı İl Müdürlüğü vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlerin, hukuki menfaati olmadığı gibi doğrudan zarar görmeyen ve suçları takip görevi bulunmayan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı İl Müdürlüğü’nce temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; mağdura yönelik işlenen yağma suçu ile ilgili davalara katılmaya hak ve yetkisi bulunmadığından Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı İl Müdürlüğü vekilinin bu yöndeki vaki temyiz taleplerinin 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanık … hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Mağdur …’ın arkadaşı … ile birlikte sanık … ait gazinoda olay günü saat 03:30 sıralarına kadar eğlendikten sonra hesabın ödenmemesinin ileri sürülmesi karşısında mağdur … ve arkadaşı …’un … plaka sayılı araç ile gazinodan ayrıldıkları; bu sırada gazino çalışanları … ve …’nin araca binmeye çalışmalarına rağmen mağdurun hızla aracı hareket ettirmesi nedeniyle araca binemedikleri; …, … plaka sayılı beyaz minibüs ile mağduru takibe başladığı; bu sırada sanıklar … ve …’nin de bu araçta oldukları; sanık …’nin aracını mağdur …’nın aracının önüne kırdığı ve burada taraflar arasında arbede yaşandığı; mağdurun fırsatını bulup tekrar aracıyla kaçmaya başladığı ancak çıkmaz bir yola girince durmak zorunda kalması üzerine sanıklar …, … ve…’nın araçtan inerek aracın camlarını kırdıkları ve mağdur …’yı zorla kendi geldikleri araca bindirdikleri ve araç içinde sanık …’nın mağdurun boynuna zincir dolayıp …’nin de mağdura ait cep telefonunu aldığı olayda; sanıkların, mağdurların hareket halinde olduğu yol üzerinde geçişini engelleyecek şekilde önceden engeller koyarak ve tertibat alarak yolunu kesmek biçiminde bir hareketlerinin bulunmadığı ve bu bağlamda “Yol kesmek”ten söz
edilemeyeceği, gözetilmeksizin, sanıklar hakkında TCK’nın 149/1. maddesinin (c) ve (h) bentlerinin yanı sıra uygulama koşulları olmayan (d ) bendine de yer vererek temel cezanın tayini,
2- 5237 sayılı TCK’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “Malın değerinin azlığı” kavramında yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanıkların, mağdurdan cep telefonunu zorla aldıklarının anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde aynı kanunun 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması,
3- UYAP sisteminden alınan …’a ait nüfus kaydına göre, sanığın hüküm tarihinden sonra 29/08/2019 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durum araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık …’ın ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının korunmasına, 08/02/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.