YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11392
KARAR NO : 2021/14462
KARAR TARİHİ : 28.09.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince sanık müdafinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanığın kullandığı aracın kiralık araç olduğunun anlaşılması karşısında, varsa araca ait CPRS kayıtlarının getirtilerek suç mahallinde duraklama yapıp yapmadığı tespit edildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,
Kabule göre de;
1-Hırsızlık suçundan temel ceza belirlenirken suça konu eşyaların değeri gözetilerek, TCK’nın 61. maddesi uyarınca alt sınırdan orantılı şekilde ayrılmak gerekirken, yazılı şekilde alt sınırdan uygulama yapılması,
2-İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde, suçu kimliği belirlenemeyen şahıslarla birlikte işlediği anlaşılan sanık hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmamış olması,
3-Her ne kadar, sanığın daha önce hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunması nedeni ile yasal şartları oluşmadığı gerekçesine dayanılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, yargılama konusu olayda suç tarihinin 29/05/2014 olması karşısında, sanık hakkında lehe olan kanunun uygulanması gerektiği ve buna göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 231/8. maddesinde yer alan “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” şeklindeki düzenlemenin uygulanamayacağının anlaşılması ve iş yeri dokunulmazlığını
ihlal suçundan giderilmesi gereken bir zararın bulunmaması karşısında, “sanığın daha önce hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunması” gerekçesine dayanılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 28.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.