Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2020/1258 E. 2020/2253 K. 25.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1258
KARAR NO : 2020/2253
KARAR TARİHİ : 25.06.2020

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Yağma
HÜKÜM : Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar … ile … savunmanlarını tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle,
Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 25.06.2019 gün ve 2018/510 – 2019/341 sayılı kararıyla sanıklar … ile … hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanıklar … ve … savunmanları ile sanık … tarafından 5271 sayılı CMK’nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, dosya üzerinden inceleme yapan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi’nin 26.09.2019 gün ve 2019/3123 – 1691 sayılı kararı ile temyiz yasa yolu açık olmak üzere kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan “İstinaf Başvurusunun Esastan reddine”, nitelikli yağma suçundan ‘’Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun reddine’’ karar verildiği; bu karara karşı sanıklar … ile … savunmanları tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular 5271 sayılı CMK’nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;
Hükmolunan cezaların miktarına göre sanıklar … ile … savunmanlarının duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı Kanununun 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,
Yağma eyleminin, kendilerini tanınmayacak hale getirmek suretiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 149/1-b bendi ile de uygulama yapılması gerektiği gözetilip aynı yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bu hususların dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmaması karşı temyiz bulunmadığından, 15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı olduğundan; anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklardan eşit alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ile … savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi’nce dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 26.09.2019 gün ve 2019/3123 – 1691 karar sayılı hükmün, açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderlerine ilişkin kısmından, ”Sanıklardan eşit olarak tahsiline” ibaresi çıkartılarak yerine ”Sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” ibaresinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, CMK’nin 7165 sayılı Kanun ile değişik 304. maddesi gereğince dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 25.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.