YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1941
KARAR NO : 2021/5642
KARAR TARİHİ : 23.03.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme, hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve tekerrüre esas alınan mahkeme kararının; TCK’nın 191/1. maddesi gereğince kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olup, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” şeklinde düzenleme getirmesi ayrıca aynı Kanun’la 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7/2. maddesi uyarınca koşulları oluştuğu takdirde “davanın düşmesi” ve “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle lehe olan bu düzenleme ve TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca sözü edilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınıp alınmayacağı infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık … hakkında; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.10.2018 tarih, 2015/8-656 Esas ve 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa’nın 81. maddesi ile değişik 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
I-Sanık … hakkında mala zarar verme, yaralama, tehdit, sanık … hakkında mala zarar verme, tehdit suçlarından kurulan hükümler incelendiğinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanıkların temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan hükümler incelendiğinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık … hakkında TCK’nın 125/1-4. maddesi uyarınca tayin olunan 105 gün adli para cezası üzerinden TCK’nın 43/2. maddesi gereğince 2/4 oranında arttırım yapılırken 157 gün adli para cezası yerine hesap hatası sonucunda 210 gün adli para cezası verilmesi ve sonuç cezanın TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca 3.140-TL adli para cezası yerine 4.200-TL adli para cezası olarak belirlenmesi, sanık … hakkında TCK’nın 125/1-4. maddesi uyarınca tayin olunan 3 ay 15 gün hapis cezası üzerinden TCK’nın 43/2. maddesi gereğince 2/4 oranında arttırım yapılırken 5 ay 7 gün hapis cezası yerine hesap hatası sonucunda 6 ay 30 gün hapis cezası verilmek suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık … hakkında kurulan hüküm fıkrasından TCK’nın 125/1-4 maddesi uyarınca tayin olunan 105 gün adli para cezası üzerinden TCK’nın 43/2 maddesi uyarınca 2/4 arttırım yapılan fıkradan “210 gün” ibaresinin çıkarılarak “157 gün” ibaresi eklenerek sonuç ceza olarak TCK’nın 52/2. maddesinin uygulandığı fıkradan “4.200-TL” ibaresinin çıkartılarak “3.140-TL” ibaresinin eklenmesine, sanık … hakkında kurulan hüküm fıkrasından TCK’nın 125/1-4. maddesi uyarınca tayin olunan 3 ay 15 gün hapis cezası üzerinden TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca 2/4 arttırım yapılan fıkradan “6 ay 30 gün” ibaresinin çıkarılarak “5 ay 7 gün” ibaresinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.