YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5771
KARAR NO : 2021/2114
KARAR TARİHİ : 10.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Sanık …’in, Cumhuriyet Mahallesi … Caddesi’ndeki Ganyan bayiinde masa üzerinde bulunan mağdur …’e ait cep telefonunu alarak ikinci el cep telefonu alım satım işi yapan tanık …’e 250 TL karşılığında sattığı, tanık …’ün de suça konu cep telefonunu tanık…’ye 325 TL karşılığında sattığı, daha sonra…’den alınan cep telefonunun mağdura teslim edildiği olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, aynı Kanun’un 141/1 maddesi ile uygulama yapılması,
2)Kabule göre de;
a)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 günlü, 2012/6-1232 Esas ve 2013/106 sayılı kararı ışığında, çalınan malın üçüncü kişiye satılması halinde, failin, bizzat pişmanlık göstererek, mağdurun zararını tazmin etmesi yanında satın alan iyi niyetli ise, satın alanın zararını da gidermesi; kötü niyetli ise, satın alandan elde ettiği para veya sağladığı menfaati kazanç müsaderesine konu edilmek üzere soruşturma makamlarına teslim etmesi gerektiğinden; sanığın çaldığı suça konu cep telefonunu satın alan üçüncü kişi…’nin zararının giderilip giderilmediği ve iyi niyetli üçüncü kişi olup olmadığı araştırılmadan, sanık hakkında TCK’nin 168/1. maddesi ile uygulama yapılarak noksan ceza tayini,
b)Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK’nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca; ”Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının korunmasına, 10/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.