Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2020/7958 E. 2021/6807 K. 05.04.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7958
KARAR NO : 2021/6807
KARAR TARİHİ : 05.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Sanık … hakkında mağdurlar … ve …’a yönelik nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Hırsızlık suçunun, bir fiil ile birden fazla mağdura karşı işlenmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesi yollamasıyla faile tek ceza verilip, TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca cezadan artırım yapılması, hukuka uygun olduğu değerlendirilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık … ve müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak Üye …’ın muhalefeti ve oyçokluğuyla ONANMASINA,
2-Sanık … hakkında mağdurlar … ve …’a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK’nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının, sanığın mahkumiyetine esas diğer suç olan aynı sayılı kanunun 116/1. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunun da uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca; ”Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olankanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Somut olayda sanık …’ın olay günü saat 12.00-12.30 sıralarında Gölcük Çiftlik Mahallesinde bulunan inşaatta işçi olarak çalışan müştekiler … ile …’ın kaldığı konteynıra girerek, girişe göre sol köşede bulunan yataktaki katılan …’e ait cüzdanın içindeki 520 TL, üç adet kredi kartı, PTT kartı ve nüfus cüzdanını aldıktan sonra diğer köşede bulunan müşteki…’e ait yatağın yastığının altındaki bir adet tam altın,bir adet çeyrek altın ve 50 TL alarak olay yerinden ayrıldığının anlaşılması karşısında, suçun işleniş şekli ve sanığın gerçekleştirdiği fiiller nazara alındığında hukuki anlamda tek bir fiilden bahsedilemeyeceği, bu anlamda TCK’nın 43/2 maddesinde tanımlanan aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığı, sanığın eyleminin iki ayrı hırsızlık suçunu oluşturduğu düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun 1 numaralı onama kararına iştirak etmiyorum.