YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/8179
KARAR NO : 2021/6902
KARAR TARİHİ : 07.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1-Sanık hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınan İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 27.07.2010 tarih, 2009/269 esas ve 2010/296 karar sayılı ilamının yapılan kontrolde kesinleşme tarihinin 19.01.2012 olduğu ve suç tarihinden sonra kesinleşmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının anlaşılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yazılı “ İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 27.07.2010 tarih, 2009/269 Esas ve 2010/296 Karar sayılı ilamı ile mükerrir olduğu ” ibaresinin çıkartılarak yerine “Şişli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2007 tarih, 2007/487 Esas ve 2007/704 Karar sayılı ilamı ile tekerrüre esas sabıkası bulunduğundan verilen cezanın TCK’nın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın müştekiye ait çay ocağının kasasından 60 TL çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan değerin az olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınan İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 27.07.2010 tarih, 2009/269 esas ve 2010/296 karar sayılı ilamının yapılan kontrolde kesinleşme tarihinin 19.01.2012 olduğu ve suç tarihinden sonra kesinleşmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının anlaşılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkın korunmasına, 07.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.