YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/8857
KARAR NO : 2021/10232
KARAR TARİHİ : 31.05.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, erteli cezanın aynen infazına dair ek karar

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hükümlü hakkında “nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme” suçlarından, Bakırköy 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, temyiz edilmeden 04.09.2013 tarihinde kesinleşen, 24.04.2013 günlü ve 2012/979 Esas 2013/582 Karar sayılı erteli ilâmının, hükümlünün denetim süresi içerisinde işlediği suçtan Bakırköy 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/06/2015 günlü, 2015/158 Esas 2015/511 sayılı kararı ile verilen ve kesinleştiği bildirilen mahkûmiyet hükmüyle yapılan ihbar üzerine, Bakırköy 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/09/2015 günlü ve 2012/979 Esas 2013/582 sayılı ek kararı ile aynen infazına karar verildiği, anılan kararın 08.10.2015 tarihinde hükümlüye cezaevinde tebliğ edilip itiraz edilmeksizin 16.10.2015 tarihinde kesinleştiği, hükümlü …’in Silivri 5 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla gönderdiği 07/09/2020 tarihli dilekçesinde; “…karar günü yokluğumda hüküm kurulduğundan dolayı temyiz hakkımı kullanamadım, bu nedenler ile ilgili dava esas dosyanızdan infazımın durdurularak kararın yüzüme okunmak suretiyle temyiz hakkımın tekrardan verilmesini ve hak ihlalinin ortadan kaldırılmasını talep ederim” şeklinde talepte bulunduğu anlaşılmakla; hükümlünün talebinin, her iki karara yönelik olduğu kabul edilerek ve 5271 sayılı CMK’nın 42/1. maddesi gereğince, eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde karar verme yetkisi, Yargıtay’a ait bulunduğundan, yerel mahkemece hükümlü hakkında bu hususta verilen 15/09/2020 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
I-Hükümlü hakkında Mahkemenin 24.04.2013 günlü ve 2012/979 Esas 2013/582 sayılı kararına yönelik yapılan itirazın incelemesinde;
24.04.2013 tarihli hükmün, verildiği tarih itibariyle yasa yolu açıklamasında hükümlünün yanıltılmadığı, yokluğunda verilen karardan haberdar olmayan hükümlünün, 16.10.2012 tarihli sorgusunun yapıldığı celsede belirttiği aynı zamanda mernis adresi olan adresine gerekçeli kararın tebliğe çıkarıldığı, 16.05.2013 tarihinde hükümlünün annesi …’e usulüne uygun tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; hükümlü …’in eski hale getirme ile yasal süreden sonraki temyiz istemlerinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,
II- Hükümlü hakkında Mahkemenin 30/09/2015 günlü ve 2012/979 Esas 2013/582 sayılı ek kararına yönelik yapılan itirazın incelemesinde;
Hükümlü hakkında verilen erteli cezanın aynen infazına dair kararın, 5275 sayılı Kanunun 98. ve 101/3. maddeleri uyarınca temyizi kabil olmayıp, itirazı kabil olduğu, 5271 sayılı CMK’nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, hükümlü …’in istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek, itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 31.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.