Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2021/14909 E. 2021/10252 K. 31.05.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/14909
KARAR NO : 2021/10252
KARAR TARİHİ : 31.05.2021

İTİRAZ

Hükümlü … ve diğer sanıklar … ve … hakkında 04/08/2002 tarihinde işlediği sürüde bulunan büyük veya küçükbaş hayvan hakkında hırsızlık suçundan dolayı Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/09/2007 tarihli ve 2002/752 Esas, 2007/942 sayılı kararıyla; TCK’nın 142/2-g, 143/1, 53. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezasına karar verilmiş ve anılan karar sanıklar … müdafii Av. … ve sanık … tarafından temyiz edilmiş ve Yargıtay 6. Ceza Dairesi 20/09/2012 tarih, 2008/22202-15607 Esas Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş, sanık … yönünden ise temyiz edilmediğinden 11/04/2008 tarihinde kesinleştirilerek infaza verilmiştir. Sanık müdafiinin 07/06/2013 tarihli eski hale getirme başvurusu üzerine yerel mahkemece 24/12/2012 tarihli ek kararı ile “hükümlü hakkında mahkememizce hükümlünün yokluğunda verilen karar hükümlünün savunmasının alındığı 02/10/2002 tarihli celsede bildirdiği adres olan Bağcılar Çınar Mah. 16. Sok. No 32 İstanbul adresine usul ve yasaya uygun olarak yapıldığının anlaşılması” gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiştir. Verilen red kararının ve diğer sanıklar hakkında bozma sonrası kurulan hükümlerin sanık müdafiileri tarafından temyizi üzerine dosyayı ele alan Yargıtay 22. Ceza Dairesi tarafından sanık … müdafiinin eski hale getirme talebinin kabulü ila sanık hakkında verilen Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/09/2007 tarihli hükmün onanmasına karar verildiği, bu kez sanık … müdafii tarafından 10/03/2021 havale tarihli dilekçe ile eski hale getirme, dosyanın Yargıtay’a gönderilmesi ve infazın durdurulması talepleri hakkında Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin vermiş olduğu red kararına karşı Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine başvurduğu, Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/03/2021 tarih ve 2021/460 Değişik İş sayılı kararı ile eski hale getirme talebinin Yargıtay tarafından incelenmesi gerektiğinden bahisle dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/04/2021 tarih ve 2021/36421 sayılı karar düzeltme yazısı ile özetle,
“Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 27/08/2002 tarih, 2002/10840 soruşturma ve 2002/2910 sayılı iddianamesi ile sanık …’ın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nun 493/1-son, 522/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açıldığı,
765 sayılı TCK’nun 493/1. maddesi uyarınca verilecek cezanın 3 yıldan 8 yıla kadar hapis cezası olduğu ancak 493/1-son maddesinde “Bu maddede yazılı suçlar ikiden fazla kimseler tarafından birlikte yapılır yahut suçun işlenmesinde yukarıda yazılı hallerden iki veya daha fazlası birleşirse veya sıvı yahut gaz halindeki yakıtları nakleden boru hatlarından veya bunların depolarından işlenirse cezanın yukarı haddi verilir.” şeklinde olduğu ve dolayısıyla verilecek cezanın 8 yıldan az olamayacağı,
Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin suç tarihi 01/08/2002 tarihi olan dosyada, 17/09/2007 tarih, 2002/753 Esas ve 2007/943 Karar sayılı ilamı ile aynı sanıkların benzer suçtan mahkumiyetine karar verdiği, sanık … hakkındaki bu mahkumiyet hükmünün Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 23/01/2014 tarih, 2013/35798 Esas ve 2014/1430 Karar sayılı ilamı ile “Sanığa atılı 765 sayılı TCK’nun 493/1-son maddesinde öngörülen suçun gerektiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nun 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiğinin gözetilmemesi” gerekçesi ile bozulduğu,
İş bu dosyada da sanığa atılı 765 sayılı TCK’nun 493/1-son maddesinde öngörülen suçun gerektiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nun 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği halde bu atama yapılmadan dosyanın karara bağlanıldığı ve Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 18/04/2016 gün ve 2015/18054 Esas, 2016/6020 Karar sayılı ilamı ile de bu şekliyle onanmasına karar verildiği anlaşılmakla,
Dosyanın öncesinde Dairenizin incelemesinden geçmiş olması da nazara alınarak, Kapatılan Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 18/04/2016 gün ve 2015/18054 Esas – 2016/6020 Karar sayılı ilamı ile verilen sanık … hakkındaki Onama kararının kaldırılması” talebi ile dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 16.04.2021 tarih ve 2021/296 sayılı itiraz istemi yerinde olduğundan KABULÜ ile;
Kapatılan Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 18/04/2016 gün ve 2015/18054 Esas – 2016/6020 Karar sayılı onama kararı sanık … yönünden kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;
Sanığa yüklenen 765 sayılı TCK’nun 493/1-son maddesinde öngörülen suçun gerektiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK’nun 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazına uygun olarak BOZULMASINA, 31/05/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.