YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17583
KARAR NO : 2021/18444
KARAR TARİHİ : 30.11.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hükümlü hakkında 05.09.1994 tarihinde işlediği iddia edilen nitelikli hırsızlık suçundan verilen 05.03.1999 tarihli hükümlerin hükümlü … yönünden temyiz edilmeksizin 02.12.1999 tarihinde kesinleştiği ve uyarlama talebi üzerine hükümlü hakkında 05.12.2016 tarihinde yazılı şekilde mahkumiyet kararları verildiği ve bu kararların hükümlü tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.
5271 sayılı CMK’nın hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını düzenleyen 231. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesinde “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder.” denilmektedir.
Kanunun amir hükmü ve Yargıtay’ımızın istikrar bulmuş içtihatları uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları, nihai bir hüküm değil, asıl hükmü askıda bırakan itiraza tabi bir mahkeme kararıdır. Denetim süresinde kasıtlı bir suç işlenmediği (ya da denetim süresinde varsa öngörülen tedbirlere uyulduğu) takdirde, askıda olan mahkûmiyet hükmü hukuk aleminde neşv-ü nema bulmadan düşme kararı verilmesi gerekecektir.
Açıklanan bu hükmün tâbi olacağı kanun yoluna gelince;
5271 sayılı CMK’nın sistemine göre, 223. maddede belirtilen nihai hükümler (mahkumiyet, beraat, red, düşme ve ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlar) kural olarak olağan kanun yolu denetimine tabidirler.
Olağan kanun yolları istinaf ve temyizdir.
5271 sayılı CMK’nın 272 ve devamı maddelerine göre, mahkûmiyet hükümlerinin miktar itibariyle kesinlik istisnaları dışında istinaf kanun yoluna tâbi olduğunda da kuşku bulunmamaktadır.
Ancak;
İstinaf Mahkemeleri 20 Temmuz 2016 tarihinden itibaren faaliyete geçtiğinden bu tarihten önce verilen nihai hükümler kesinleşinceye kadar, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca 1412 sayılı CMUK’taki usule göre, istinaf değil, temyiz kanun yoluna tâbidirler.

05.03.199 tarihli kararda her ne kadar aynı suçlara iştirak eden diğer hükümlüler yönünden kurulan mahkumiyet kararlarının temyiz incelemesi sonucu Yargıtay denetiminden geçmiş ise de hükümlü … yönünden istinaf mahkemeleri faaliyete geçmeden Yargıtay denetiminden geçmiş bir mahkumiyet kararı bulunmadığı gibi hükümlü yönünden Bölge Adliye Mahkemeleri’nin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra uyarlama talebi üzerine verilen karar tarihi itibariyle de bu hükmün istinaf kanun yoluna tâbi olduğu anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 5271 sayılı CMK’nın 264/1-2. maddesi hükümleri uyarınca kanun yolunda yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın yetkili ve görevli İzmir Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 30/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.