YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18044
KARAR NO : 2021/12346
KARAR TARİHİ : 28.06.2021

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Dosyada delil olarak saklama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Somut olayda 16.09.2013 tarihinde işlediği suçlar nedeniyle nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından yargılanan suça sürüklenen çocuk hakkında 06.06.2014 tarihinde verilen mahkumiyet hükümleri Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 27.03.2017 tarih, 2015/15967 esas ve 2017/3156 karar sayılı kararı ile temyiz itirazı reddedilerek kesinleşmiştir.
Bu dava dosyasında bulunan Adli Emanetin 2014/291 sırasında kayıtlı mühürlü delil poşeti içinde parmak izi mukayase tablosu ve mühürlü zarf içinde güvenlik kamera CD’si, olay yeri fotoğraf ve görüntülerinin bulunduğu 1 adet CD’nin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiş ve bu karar hükümlü müdafii tarafından verilen 24.04.2017 tarihli dilekçeyle temyiz edilmiştir.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı kararın (miktar itibariyle) kesin olduğu görüşündedir.
Müsadere, bir güvenlik tedbiridir. Müsadere kararları, kural olarak asıl hükmün tabi olduğu kanun yoluna tabidir. Müstakil müsadere kararlarına gelince;
Karar tarihi itibariyle ikili bir ayırım yapmak gerekir.
1- Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçmeden önce müstakil olarak verilen müsadere (veya iade) kararları yönünden 04.06.1936 gün ve 12-14 sayılı Yargıtay İçtihadı birleştirme kararı uyarınca karar tarihindeki miktara ve 5219 sayılı Kanun ile değişik 1086 sayılı HMUK’nın 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırına göre kararın kesin olup olmadığı belirlenecektir. Buna göre, 20.07.2016’dan önce müstakil olarak verilen ve kesin olmayan kararlar temyiz kanun yoluna tabi olacaktır.
2- 20.07.2016 ve sonrasında müstakil olarak verilen müsadere (veya iade) kararları, 5271 sayılı CMK’nın 256 ve 258. maddeleri uyarınca, istinaf kanun yoluna tabidir.
Açıklanan nedenlerle;
5271 sayılı CMK’nın 256 (1) ve 258. maddeleri uyarınca verilen 17/04/2017 tarihli müstakil dosyada delil olarak saklamaya dair ek kararın 258 (1). istinaf kanun yoluna tabi olduğunun anlaşılması karşısında; hükümlü müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 264 (1). maddesi uyarınca,
hükümlü yönünden yasa yoluna başvuruda mercide yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2.fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 28/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.