Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2021/21282 E. 2022/17075 K. 07.12.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/21282
KARAR NO : 2022/17075
KARAR TARİHİ : 07.12.2022

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Nitelikli hırsızlık
HÜKÜM : Düşme

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.”, aynı Kanunun 294. maddesinin ”Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” ve aynı Kanunun 301. maddesinin ”Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan kurum vekilinin temyiz dilekçesinde; sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği belirtmiş anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 25.10.2010 tarihinde kesinleştiği ve sonradan 04.06.2011 tarihinde yeniden suç işlemesi üzerine hükmün açıklandığı, buna göre bu iki tarih arasında zamanaşımı süresinin işlemediği de göz önünde bulundurularak; suça sürüklenen çocuğa yüklenen nitelikli hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırlarına göre aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık asli dava zamanaşımının, sorgu tarihi olan 18.02.2010 tarihinden hükmün açıklandığı tarihe kadar geçmiş bulunduğu bu haliyle asli zamanaşımı süresinin olağanüstü zamanaşımı süresinden daha önce dolmuş olduğu gözetilerek sonucu itibariyle doğru olan istinaf mahkemesince verilen düşme kararında bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 07.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.