YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/21452
KARAR NO : 2021/17797
KARAR TARİHİ : 22.11.2021
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan kabulü, düşme
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.”, aynı Kanunun 294. maddesinin ”Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” ve aynı Kanunun 301. maddesinin ”Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin, kararın hukuka aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilen hükmün gerekçeli kararının son bildirdiği adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre 06.02.2008 tarihinde tebligat yapıldığı görülmüş ise de, Tebligat Kanunu 10. maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde yer alan adresi araştırılarak buraya tebligat yapılması, bulunmaması halinde, kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan yasanın 35. maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin olmaması halinde ise, adres araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp, bulunamaması halinde ilanen tebligat yapılması gerektiği, sanığın bilinen adresine tebligatın iadesi üzerine, daha önce aynı adrese kanuni usullere göre yapılmış bir tebligat bulunmamasına rağmen, Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre yapılan tebliğin hukuki geçerliliğinin bulunmadığı ve hükmün kesinleşmediği anlaşıldığından, Gökçebey Asliye Ceza Mahkemesi’nin 18.12.2007 tarih 2007/18 E sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelemesinde;
Sanığa yüklenen 5237 sayılı TCK’nın 163/3. ve 203/1 maddelerine uyan suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık uzayan dava zamanaşımının suç tarihi olan 12.05.2006 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, CMK’nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Gökçebey Asliye Ceza Mahkemesine, kararımızın bir örneğinin de … Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’ne gönderilmesine, 22.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.