YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/24496
KARAR NO : 2023/69
KARAR TARİHİ : 18.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri gereğince cezalandırılması ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi istemiyle 27.09.2017 tarihinde kamu davası açılmıştır.
2. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2018 tarih ve 2017/635 Esas, 2018/68 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. … Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 05.10.2018 tarihli ve 2018/1854 Esas, 2018/1808 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;
1. Delillerin mahkûmiyete yeterli olmadığı,
2. 5237 sayılı Yasanın 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin olayda uygulanamayacağına İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanığın 24.10.2016 tarihinde gündüz vakti saat 16.30 sularında okuldan çıkıp evine doğru yürümekte olan katılan …’in yanına kimlikleri tespit edilemeyen iki suç arkadaşı ile birlikte giderek “Kardeş kontörün varsa telefonla bir görüşebilirmiyim” diyerek katılandan telefonu istediği katılanın elinde bulunan babası … adına kayıtlı olaydan bir yıl kadar önce 1.300,00 TL’ye satın alınan telefonu konuşması için sanığa verdiği, sanığın telefonu yanında bulunan kimliği meçhul arkadaşına uzattığı, sanığın arkadaşının telefonla birlikte uzaklaşmaya başlaması üzerine katılanın müdahale etmek istediği, ancak sanığın üzerinde bulundurmuş olduğu ele geçmeyen bıçak ile katılanan önüne geçerek bıçağı sallaması üzerine katılanın geri çekildiği sanık ve arkadaşlarının olay yerinden kaçtıkları ilk derece mahkemesi tarafından maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.
2. Katılan …’ın sanığı teşhis ettiğine ilişkin fotoğraf teşhis ve canlı teşhis tutanakları dosyada mevcuttur.
3. Tanıklar M.A. ile N.Y.’nin, sanığın kendi iş yerlerinde çalışmadıklarına dair beyanda bulundukları görülmüştür.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükümde, katılan …’in eve gitmek üzereyken yolda önüne geçen sanık ile kimliği belirlenemeyen iki arkadaşının olayı gerçekleştirdiklerine dair ısrarlı ve tutarlı beyanları ile önce fotoğraftan sonrasında canlı olarak sanık hakkında teşhis işleminde bulunması, dinlenen tanıklar M.A. ile N.Y.’nin sanığın ileri sürdüğü şekilde suç tarihinde belirtmiş olduğu işyerinde çalışmadığına yönelik beyanları karşısında, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 05.10.2018 tarihli ve 2018/1854 Esas, 2018/1808 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.01.2023 tarihinde karar verildi.