Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2021/25119 E. 2023/50 K. 17.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/25119
KARAR NO : 2023/50
KARAR TARİHİ : 17.01.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

Suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı’nın duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasına göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19.10.2010 tarihli ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere suçtan zarar görenin kamu malına zarar verme suçu yönünden katılan sıfatını alabilecek surette zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görüldüğünden, 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca suçtan zarar görenin 10.03.2021 tarihli katılma talepli temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, kamu malına zarar verme suçundan zarar gören İçişleri Bakanlığının davaya katılan sıfatıyla kabulüne karar verilmekle yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01.10.2015 tarihli iddianamesi ile, sanıklar … ve … hakkında; kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 152 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. … 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2016 tarihli ve 2015/1262 Esas, 2016/307 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık … hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 152 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b) Sanık … hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; kamu malına zarar verme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine; görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan … vekilinin temyiz sebepleri; sanık …’nun kamu malına zarar verme suçundan alt sınırdan cezalandırılmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanık … hakkında kamu malına zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine,

2. Sanık …’nun temyiz sebepleri; kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraatine karar verilmesi gerektiğine, 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu, 50 nci, 51 inci ve 62 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmadığına, eksik soruşturma yapıldığına,

3. Sanık …’ın temyiz sebepleri; kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraatine karar verilmesi gerektiği, 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu, 50 nci, 51 inci ve 62 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmadığına, eksik soruşturma yapıldığına,

4. Vesaire
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Şikâyetçi olan polis memurlarının olay günü Türkiye – Hollanda milli takımları arasındaki futbol müsabakasında hazır kuvvet olarak görevlendirildikleri, Batı tribün girişi önünde iki grubun birbirleri ile kavga etmeleri üzerine şikâyetçilerin tarafları ayırmak için olay yerine geldikleri, alkollü vaziyetteki sanıklar … ve …’ın şikâyetçiler …, … ve …’a hitaben sinkaflı küfürlerle hakaret ettikleri, sanık …’in 42 … plakalı emniyete ait aracın ön kaputuna yumrukla vurarak araca zarar verdiği, şikâyetçiler sanıkları etkisiz hale getirmek isterlerken sanıkların küfür etmeye devam ettikleri, sanık …’in şikâyetçi …’in kaval kemiğine tekme attığı, sanık …’nin polis aracına bindirilirken kaçması üzerine peşinden koşan şikâyetçi Hakan’ın sanık …’yi yakaladığında sanık …’nin şikâyetçi Hakan’ın sol kolunu ısırdığı, şikâyetçiler … ve …’ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandıkları anlaşılmıştır.

2. Şikâyetçiler …, …, …, …’un aşamalarda tutarlı beyanlarda bulundukları görülmüştür.

3. Sanıklara eylemlerinin subutu halinde 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi ve 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması ihtimaline binaen 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmış, sanıklar aşamalarda alınan savunmalarda üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmemişlerdir.

4. Kolluk tarafından düzenlenen 06.09.2015 tarihli görgü ve tespit tutanağı dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Şikâyetçiler … ve …’ın yaralanmalarına ilişkin 06.09.2015 tarihli kesin adli muayene raporları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
A. Sanık … Hakkında Kamu Görevlisine Görevinden Dolayı Hakaret, Kamu Malına Zarar Verme ve Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından; Sanık … Hakkında Kamu Görevlisine Görevinden Dolayı Hakaret ve Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden
1. Katılan … vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanık …’nun kamu malına zarar verme suçuna ilişkin suçun işleniş biçimi ve fiilin özellikleri dikkate alınarak takdiren alt sınırdan cezalandırılmasına karar verilmesinde kanuna aykırılık görülmemiştir.

2. Sanıklar … ve …’ın temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanıkların geçmişteki sabıkalı kişilikleri dikkate alındığında neden bulunmadığından sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına, suçların işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak sanıklara verilen cezaların 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesi uyarınca adli para cezasına veya diğer tedbirlere çevrilmesine takdiren yer olmadığına, sanıkların sabıkalı kişilikleri nazara alınarak cezalarının ertelenmesi halinde yeniden suç işlemeyecekleri konusunda Mahkemece olumlu kanaat oluşmadığından ayrıca daha önceden kasıtlı suçtan mahkum oldukları anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına, suçların haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında işlenmediğinin anlaşılması karşısında sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 29. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi isabetli görülmüştür.

3. Sanık …’ın tekerrüre esas alınan ve 14.05.2013 tarihinde kesinleşen … 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/1082 Esas ve 2009/319 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı Kanun’un 165 inci maddesinin birinci fıkrasına uyan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun, hükümden sonra 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık … hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

4. Görevi yaptırmamak için direnme suçunun, birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar … ve … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca artırım yapılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar …, … ve katılan … vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık … Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden
Katılan … vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde
Sanığın üzerine atılı suçu kabul etmediği, şikâyetçilerin araca zarar veren şahsın diğer sanık … olduğuna ilişkin beyanları ile sanık …’in bu suça yönelik ikrarı karşısında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık … hakkında kamu malına zarar verme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiş olup katılan … vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2016 tarihli ve 2015/1262 Esas 2016/307 Karar sayılı kararında sanıklar …, … ve katılan … vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden gerekçe bölümünün A paragrafı 3 ve 4 numaralı bentlerde açıklanan eleştiriler dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar …, … ve katılan … vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2023 tarihinde karar verildi.