YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3041
KARAR NO : 2021/19406
KARAR TARİHİ : 14.12.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında sanık ve müdafiinin yokluğunda Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 gün, 2015/527 esas ve 2015/543 karar sayılı ilamı ile; hırsızlık suçundan 142/2-h, 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan ise 116/2, 62. maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,
Anılan karar sanık müdafi Av. …’ın işyeri adresinde …’a 02.11.2015 tarihinde tebliğ edildiği, ancak sanık müdafiinin 16.12.2015 ve 18.12.2015 havale tarihli eski hale getirme ve temyiz dilekçelerinde, gerekçeli karar tebliğ edilen …’ın kızkardeşi olduğunu işyerinde geçici olarak bulunduğunu ve daimi işçisi olmadığını belirtip bununla ilgili Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Sigorta Pirimleri Genel Müdürlüğünün 18.12.2015 tarihli belgesini de ekleyerek eski hale getirme ve temyiz başvurusunda bulunduğu;
Dolayısıyla sanık müdafiine gerekçeli karar usule uygun olarak tebliğ edilmediği, sanık müdafiinin öğrenmekle yapmış olduğu temyiz taleplerinin süresinde olduğu, 5271 sayılı CMK’nun 42/1. maddesi gereğince, eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde karar verme yetkisi, Yüksek Mahkemeye ait bulunduğundan, Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu;
Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu halde eski hale getirme talebinin kabulüne karar verildiği ve buna dayanılarak konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2016 gün, 2016/55 D. İş sayılı kararı ile konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itirazının kabulüne karar vermesi üzerine dosyayı yeniden inceleyen Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesi 24.02.2016 gün, 2016/60 esas ve 2016/179 karar sayılı ilamı ile; sanık müdafiinin yüzüne sanık hakkında tekrar hırsızlık suçundan 142/2-h, 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan ise 116/2, 62. maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesi 24.02.2016 gün, 2016/60 esas ve 2016/179 karar sayılı ilamı ile ilgili herhangi bir temyiz başvurusunda bulunulmadığı;
Oysaki, Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 gün, 2015/ 527 esas ve 2015/543 karar sayılı ilamı usulüne uygun olarak sanık müdafine tebliğ edilmediği için sanık müdafiinin öğrenme ile temyiz sürelerinin başlayacağından 16.12.2015 ve 18.12.2015 havale tarihli eski hale getirme ve temyiz başvurularının kabulü ile; Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli ek kararının ve Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesi 24.02.2016 gün, 2016/60 esas ve 2016/179 karar sayılı ilamının yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 gün, 2015/ 527 esas ve 2015/543 karar sayılı ilamına yönelik olduğu kabul edilerek ve sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet kararıyla sınırlı olarak yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulaması yönünden, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararın ve 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suç tarihinde güneşin yaz saatine göre 19:26’te battığının ve gece vaktinin 20:26’da başladığının, CD çözüm ve araştırma tutanağına göre, suçun geceden sayılan 20:40 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde belirlenen temel cezadan 5237 sayılı TCK’nın 143’ncü maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,
2-01.08.2015 tarihli olay, yakalama, üst arama, kimlik tespit ve muhafaza altına alma tutanağına göre, kolluk kuvvetleri terör olaylarına istinaden sanığın kimliğinin de bulunmaması nedeniyle şüphe üzerine sanığı yakaladıklarında üzerinden İphone marka cep telefonu ve 90 TL görüldüğü, sanık ile yapılan mülakat sonucunda, sanığın ikrarda bulunacağını belirtip… Mah. Hizan Durağı civarında … market isimli işyerinin arka tarafındaki depo kısmından İphone marka cep telefonu ve 240 TL para aldığını, ayrıca siyah renkli eşorfmanın bağcık kısmının içinden 240 TL parayı çıkararak kolluk görevlilerine vermesi sonucu mağdurlara iade edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında zararın soruşturma aşamasında giderilmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkın korunmasına, 14.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.