Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2021/3450 E. 2021/19233 K. 09.12.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3450
KARAR NO : 2021/19233
KARAR TARİHİ : 09.12.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, Kamu malına zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hükmedilen ceza miktarına göre, sanık …’in duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 318. maddesi gereğince reddi ile yapılan incelemede;
1- Sanık … hakkında nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
2-Sanıklar … ve … hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükmün incelemesinde ise;
Sanıklara yüklenen kamu malına zarar verme (18/6/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanunun 65 inci maddesiyle değişik 5237 sayılı TCK.nun 152/1-a maddesi) suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Yasanın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıl kesintili ve uzamış zamanaşımının suçun işlendiği 18/08/2008 tarihinden inceleme tarihine kadar dolmuş bulunması;
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve …’in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
3-Sanıklar … ve … hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesinde ise;
5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi uyarınca suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek temel ceza belirlenirken alt sınırdan daha fazla ayrılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması ayrıca sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/2-a maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK’nın 143. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırılırken sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis olarak eksik tayin edilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni olarak belirtilmemiş; 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin de infaz aşamasında değerlendirilmesi olanaklı görülmüştür.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı olarak tereddüte neden olacak şekilde “sanıklardan tahsiline” karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve …’in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak yargılama giderlerine ilişkin hüküm fıkrasından “Yargılama giderlerinin sanıklardan tahsiline” ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “Sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına” tümcesi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.