YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7145
KARAR NO : 2022/2520
KARAR TARİHİ : 01.03.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken kanun maddesinin TCK’nın 116/2 maddesi yerine 116/4. maddesi olarak yazılması, ceza doğru tayin edildiğinden mahallinde düzeltilebilir bir maddi hata olarak kabul edilerek bozma sebebi yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanığın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II- Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Mağdura ait işyerinden haksız yere elde bulundurulan anahtarla hırsızlık yapılması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin TCK’nın 142/2-d maddesinin yanında TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, böylelikle aynı eylemde gerçekleşen iki farklı nitelikli hal gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi uyarınca sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken, yazılı şekilde alt sınırdan hüküm kurulması,
2-Mağdurun duruşmada alınan beyanında, zararının dava açıldıktan sonra giderildiğini beyan etmesi karşısında, zararın tam olarak ne zaman giderildiği tespit edilip sonucuna göre iddianamenin kabul edildiği tarihe kadar giderilmiş olması durumunda TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 01.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.