Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2022/2652 E. 2023/8577 K. 09.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/2652
KARAR NO : 2023/8577
KARAR TARİHİ : 09.02.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kırklareli Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/3798 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık … hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2015 tarihli ve 2014/318 Esas, 2015/49 Karar sayılı kararıyla sanık … hakkında nitelikli yağma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2015 tarihli ve 2014/318 Esas, 2015/49 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 13.12.2018 tarihli ve 2016/586 Esas, 2018/7924 Karar sayılı kararı ile;
“Yakınanın sevk ve idaresindeki araç ile sanık …’in kullanımındaki aracın çarpışması sonucu meydana gelen maddi hasarlı trafik kazası üzerine sanık …’in yakınana “Senin kafanı kopartırım 200 (iki yüz) TL para vereceksin yoksa seni döverim, öldürürüm, bana ruhsatını ver” şeklinde tehditte bulunduğu, sanık …’in yakını olan diğer sanık …’ın da yakınana … atıp “Ver lan ruhsatını, parayı getirince ruhsatını alırsın, yoksa seni burda öldürürüz” diyerek darp edip araç ruhsatını zorla aldığına yönelik mağdurun olayın hemen akabinde alınan ve tanıklar … ve …’in beyanları ile doğrulanan olayda; sanıklar hakkında yağma suçundan daha az cezayı gerektiren hali oluşturan TCK 150/1 inci maddesinin uygulama olanağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.07.2019 tarihli ve 2019/9 Esas, 2019/277 Karar sayılı kararıyla sanığın eyleminin nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 150 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 inci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.07.2019 tarihli ve 2019/9 Esas, 2019/277 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 01.07.2021 tarihli ve 2020/2612 Esas, 2021/12841 Karar sayılı kararı ile;
“Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabul ile nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. Somut olayda sanık … ile temyiz dışı … Kavanoz’un, olay günü 16.30 sularında yaşanan trafik kazası sebebi ile …’in aracının hasar görmesine bağlı olarak, mağdurdan 200 TL para istedikleri, bu amaçla mağduru tehdit ederek aracının ruhsatını aldıklarının anlaşılması karşısında; özgülenen 200.00 TL’lik miktar TCK’nın 150/2 nci maddesi kapsamında az olarak kabul edilemeyeceğinden, koşulları oluşmadığı hâlde değer azlığı nedeniyle cezadan indirim yapılması,
2- Sanığın mağdurdan zorla alınan ruhsatı soruşturma aşamasında rızaen iade etmesine bağlı olarak, hakkında TCK’nın 168/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,”
Nedeniyle bozulmasına ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.un 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, karar verilmiştir.

6. Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli ve 2021/486 Esas, 2022/104 Karar sayılı kararıyla sanığın eyleminin nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 63 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;
1. Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına,
2. 5237 sayılı Kanunun 150 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca değer azlığı hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
3. Vesaire,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Mağdurun aracı ile diğer sanık …’in kullanımındaki aracın çarpıştığı, zarar nedeniyle sanık …’in mağdura, “senin kafanı kopartırım 200,00 TL para vereceksin yoksa seni döverim, öldürürüm, bana ruhsatını ver dediği, …’in yakını olan sanık …’ın gelerek mağdura … atıp, ver lan ruhsatını, parayı verince ruhsatını alırsın, yoksa seni burada öldürürüz” şeklinde ki tehdidi üzerine mağdurun ruhsatı vermek zorunda kaldığı anlaşılmıştır.

2. Kolluk tarafından düzenlenen 20.09.2014 tarihli tutanak dosyasında bulunmaktadır.

3. Mağdurun, olayın hemen ardından sıcağı sıcağına 20.09.2014 tarihinde kollukta verdiği beyanı dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Görgü tanıkları T.İ., Z.İ., M.Ş.’nin 20.09.2014 tarihli mağdurun kolluk ifadesi ile uyumlu ve tutarlı beyanları dava dosyasında mevcuttur.

5. Sanık …’ın yakalanması üzerine ruhsatın kendisinde olduğunu belirterek teslim ettiği tespit edilen kolluk tarafından düzenlenen 20.09.2014 tarihli tutanak dosya arasında bulunmaktadır.

6. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) ve (5) numaralı paragraflarında bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyulmasına karar verildiği ve gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Yağma Suçunun Unsurlarının Oluşmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden
Yağma suçları 5237 sayılı Kanun’un 148, 149 ile 150 inci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma başkasının zilliyetliğindeki taşınabilir malı zilliyetin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir ve tehdit ile yarar sağlamak maksadıyla alınmasıdır. 5237 sayılı Kanun’un 148 inci maddesinin birinci fıkrasında yağma suçu temel şekli, ikinci fıkrasında senet yağması, üçüncü fıkrasında cebir karinesine yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinde yağma suçunun nitelikli halleri düzenlenmiştir. 5237 sayılı Kanun’un 150 inci maddesinde hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amaçlı yağma ile değer azlığı yaptırma bağlanmıştır.
Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;
Sanık ile arasında önceye dayalı tanışıklık veya sanığa suç atmasını gerektirir husumet bulunmayan mağdurun olayın hemen sonrasında sıcağı sıcağına verdiği kolluk beyanı ve iddiasına göre, sanığın, temyize gelmeyen sanık …’in alacağını almak için, mağdura … atarak cebir uygulayıp, ver lan ruhsatını, parayı verince ruhsatını alırsın, yoksa seni burada öldürürüz şeklinde tehdit ederek, mağdurdan zorla ruhsatı alması, sanık yakalandığında ruhsatın kendisinde olduğunun tespit edildiği, Olay ve Olgular başlığı altında (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen tutanak, aynı başlık altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen tanıkların olaydan sonra alınan mağdurun iddiası ile uyumlu ve tutarlı beyanları dikkate alındığında, sanığın yanında temyize gelmeyen sanık …’in alacağı için onunla birlikte cebir ve tehdit kullanarak mağdurdan ruhsatı alması şeklinde gerçekleşen eyleminde; nitelikli yağma eyleminin unsurlarının oluştuğu belirlendiğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Değer Azlığı Hükümlerinin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden
Mağdurun ve tanıkların 20.09.2014 tarihli kolluk beyanlarına göre, sanığın işlediği nitelikli yağma suçuna konu değerin, mağdurdan 200.00 TL para isteyerek, bu amaçla mağdurdan aracının ruhsatını aldığı, suç tarihi itibari ile bu miktar az kabul edilmediğinden, 5237 sayılı Kanunu’nun 150 nci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan değer azlığı hükmünün uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Vesaireye Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli ve 2021/486 Esas, 2022/104 Karar sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.02.2023 tarihinde karar verildi.