YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/4554
KARAR NO : 2023/170
KARAR TARİHİ : 25.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 16.09.2014 tarih 2014/823 No.lu iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142/2-h, 35, 31/3 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.
2. Yapılan yargılama sonucu … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2014/640 Esas, 2015/665 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun nitelikli hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 35, 31/3, 51 inci maddeleri uyarınca uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2014/640 Esas, 2015/665 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 14.11.2019 tarihli ve 2019/9763 Esas, 2019/16774 Karar sayılı ilâmıyla;
”Duruşmadan vareste tutulmayı talep edip etmediği sorulmayan suça sürüklenen çocuk …’in, … M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olarak bulunmakta iken hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 196 ıncı maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması, ”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucu … 2. Asliye Ceza Mahkemesi, 02.12.2021 tarihli ve 2020/23 Esas, 2021/542 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun nitelikli hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 35, 31/3, 62, 51 inci maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar vermiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri;
1. Suç işleme kastının bulunmadığına,
2. Dosya içerisinde olmayan kamera görüntüsünden karar verildiğine,
3. 08.08.2014 tarihli polis tutanağının hukuka aykırı delil olduğuna,
4. 5237 sayılı Kanun’un 145 inci maddesinin uygulanması gerektiğine,
5. Vesaire,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15.30-16.30 saatleri arasında şikâyetçinin müdürü olduğu iç giyim mağazasına müşteri gibi giderek, mağazada satılan 25,00 TL değerinde olan bir adet sutyeni alıp çantasına koyduğu, mağaza çalışanları tarafından fark edilmesi üzerine çantasından çıkarıp askısına astığı anlaşılmıştır.
2. Mağaza çalışanlarının ihbarda bulunması üzerine görevli kolluk personelinin mağazaya gelerek suça sürüklenen çocuğu yakaladıklarına dair 08.08.2014 tarihli tutanak dosya içerisinde mevcuttur.
3. Hırsızlığın yapıldığı mağazanın Sorumlu Müdürü olan şikâyetçi kovuşturma aşamasındaki 15.01.2015 tarihli beyanında; polislerle birlikte kamera kayıtlarını bizzat izlediğini suça sürüklenen çocuğun sutyeni çantasından çıkartıp askıya astığını gördüğünü ifade etmiştir.
4. Kovuşturma aşamasında yerel mahkemece güvenlik kamera kayıtları mağazadan istenilmiş ancak mağazanın 30.06.2015 tarihli cevap yazısı içeriğinden anlaşılacağı üzere kamera kayıtları beş günün sonunda silinmiş olduğundan temin edilememiştir.
5. Olayın görgü tanığı olan Y.S.’nin aşamalardaki anlatımlarının şikâyetçi beyanlarını destekler nitelikte olduğu görülmüştür.
6. Suça sürüklenen çocuk aşamalardaki savunmalarında; olay günü mağazaya alışveriş yapmak için gittiğini, suça konu sutyeni incelediğini ancak çantasına koymadığını söyleyerek suçlamayı kabul etmemiştir.
7. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Yerel mahkeme kararında suça sürüklenen çocuğun ikrarını içeren 08.08.2014 tarihli polis tutanağından söz edilmediği anlaşılmakla bahse konu tutanak hükme esas alınmamıştır. Gerekçede, dosya içerisinde bulunmayan kamera görüntülerinden bahsedilmiş ise de delil niteliğindeki şikâyetçi ve tanık anlatımları karşısında suça sürüklenen çocuğun olay günü suç işleme kastıyla hareket ederek mağazada bulunan sutyeni alarak çantasına koyduğu ancak mağaza çalışanlarının fark etmesi üzerine eylemini tamamlayamadığı anlaşılmış, suça sürüklenen çocuğun nitelik hırsızlık suçunu işlediği sabit görülmüş, bu yönler itibariyle hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Ancak;
Şikâyetçinin hırsızlık suçuna konu iç çamaşırının değerinin 25.00 TL tutarında olduğunu beyan etmiş olması karşısında; suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK’nın 145 inci maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan 2 numaralı bentte açıklanan nedenle … 2. Çocuk Mahkemesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2020/23 Esas, 2021/542 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.01.2023 tarihinde karar verildi.