Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2023/3035 E. 2023/13625 K. 23.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3035
KARAR NO : 2023/13625
KARAR TARİHİ : 23.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/873 E., 2016/303 K.
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığına
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
… 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/873 Esas, 2016/303 Karar sayılı kararı ile katılan sanıklar hakkında tehdit ve hakaret suçlarından ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Sanık …’in Temyiz Sebepleri
1. Kendisine yüklenen suçlar yönünden beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Katılan sanık …’ya yüklenen suçların sübuta erdiğine,
3. Vesaire,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Taraflar arasında çıkan tartışmada karşılıklı olarak hakaret içeren sözler söylendiği, devamında sanık (katılan) …’ın katılan (sanık) …’e “senin defterini düreceğim…” şeklinde sözler söylediği tanıklar B.Ç, N.A. ve M.M’nin olaydan hemen sonra alınan beyanlarından anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
A. Hakaret Suçu Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin katılan sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan sanık …’in yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Katılan Sanık … Hakkında Tehdit Suçu Yönünden
Tüm dosya kapsamına göre; katılan sanık …’in üzerine yüklenen tehdit suçu sübuta ermediği halde hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanık (Katılan) … Hakkında Tehdit Suçu Yönünden
Sanık (katılan) …’ın, katılan (sanık) …’e “defterini düreceğim” diyerek sair tehdit suçunu işlediği katılan sanık …’in aşamalarda değişmeyen anlatımı ile bunu doğrulayan tanık B.Ç, N.A ve M.M’nin olaydan hemen sonra alınan sıcağı sıcağı beyanları bir bütün halinde değerlendirildiğinde sanık (katılan) …’a yüklenen sair tehdit suçunu sübuta erdiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
A. Hakaret Suçu Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/873 Esas, 2016/303 Karar sayılı kararında katılan sanık … tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık …’in temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA,

B. Tehdit Suçları Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/873 Esas, 2016/303 Karar sayılı kararına yönelik katılan sanık …’in temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
Oy birliğiyle 23.10.2023 tarihinde karar verildi.