YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/11003
KARAR NO : 2013/5746
KARAR TARİHİ : 01.04.2013
T.C.
YARGITAY
6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2
DAVA TÜRÜ : Tazminat
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı ve davalı Ankara . tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kiralananın yanması nedeniyle yangını çıkaran işçi, bu işçiyi çalıştıran işveren ile bina malikinden yangın nedeniyle meydana gelen zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı . hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına, davalı .. ve aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalı..’nin sahibi ve yöneticisi olduğu Ulus’taki . İ..nden kiraladığını, çarşıda çıkan yangın sonucu binanın tamamen yandığını, tüm mallarının, işyerindeki teşrifat malzemelerinin, demirbaşlarının yanarak yok olduğunu, yangın sonrasında müşteri çevresini kaybettiğini, yangından sonra yeni kiraladığı iş yerinde de faaliyet gösterdiği yerin ticarete uygun olmaması nedeni ile hep zarar ettiğini belirterek, ticari mallarının yanması nedeni ile 460.000 TL, tefrişat malzemelerinin yanması nedeni ile 15.000 TL, demirbaş malzemelerinin yanması nedeni ile 15.000 TL, davacının yangın sebebi ile başka bir yere taşınmak zorunda kalması, yer değişikliği ve ticari faaliyetini sürdürememesi nedeni ile 30.000 TL zararının bulunduğunu, fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğunu belirterek, şimdilik 3000 TL sinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 23/12/2008 tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek dava değerini 520.000 TL ye yükseltmiştir. Davalı vekili, üçüncü kişinin eylemi sonucu yangının çıkması nedeniyle illiyet bağının kesildiğini, davalı idarenin her türlü uyarıyı yazılı ve sözlü olarak yaptığını, yangın çıkmadan 10 gün önce yangına müdahale ekipmanlarının yenilendiğini, olayda bir kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini savunmuştur.
Davacının, davalı İ…nin maliki ve yöneticisi olduğu binada plastik muşamba ve halıfleks ticareti yapmak üzere giriş kattaki kiraladığı, 2003 yılında binadaki elektrik kesintisi nedeniyle, bodrum kattaki davalı ..’ye ait dükkanı aydınlatmak için, diğer davalı işçisi M.. B..’ın benzinle çalışan jeneratörü çalıştırdığı sırada, sızan benzinin alev alması sonucu yangın çıktığı, yangının başladığı işyerinde naylon, halı vs şeyler satılması nedeniyle yangının büyüdüğü, binanın sıkışık şekilde dükkan ve önlerindeki istiflenmiş eşya ile dolu olması nedeniyle hızla büyüyen yangının tüm binayı kapladığı ve söndürülemediği çıkan yangın sonucu tüm binanın yandığı, dosya kapsamından anlaşılmaktadır.
Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu hazırlanan .. tarihli bilirkişi kurulu raporunda; Davalı .nin illiyet bağına uygun olarak %40 oranında kusurlu olduğu, yangının çıktığı işyeri sahibi .. ve yangını çıkaran işçi ..’ın %40 oranında kusurlu oldukları, ayrıca çarşı esnafının da yangının çıkmasında ve büyümesinde %20 oranında kusurlu oldukları tespit edilmiştir. Hükme esas alınan zarar hesabına ilişkin 31/08/2009 tarihli bilirkişi raporunda; Davacının 2002 yılı sonu itibarıyla davacının varlıklarının taşıt araçları hariç 125.398,70 TL olduğu, yangının çıktığı yıla en yakın tarih olan 2002 yılında uğradığı zararın 125.398,70 TL olabileceği, 2002 yılında vergi dairesine sunulan gelir tablosundaki gayrisafi karlılık oranının %16 olduğunu, 125.398,70 TL tutarındaki stokların satılması halinde davacının 20.063,79 TL kazanç kaybına uğramış olacağı belirtilerek davacının uğradığı zarar 145.462,49 TL olarak hesaplanmıştır.
Dava dosyasındaki bilgi ve belgelere mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
Davacının aynı zamanda işletme kusuruna da dayanmış olmasına, yanıcı maddelerin de satıldığı dükkanların bulunduğu böylesine büyük bir iş merkezinde, günün teknolojisine uygun olarak merkezi jeneratör yedekleme sistemi ile, yangın çıkması halinde devreye giren otomatik yangın kesici tertibatını kurmayan davalı idarenin, meydana gelen zarardan ayrıca BK’nun 58. maddesi uyarınca sorumlu bulunmasına, davacının da içinde bulunduğu modern çarşı esnafının da çıkan yangında %20 oranında kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre;
6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 62. maddesine (mülga 818 sayılı BK.nun 51.maddesi) göre, bina maliki ve yöneticisi olan davalı idare müteselsil sorumluluk ilkesi gereği ileride diğer sorumlulara rücu etmek üzere sorumlu ise de, mahkemece modern çarşı esnafının %20 kusur oranı düşüldükten sonra, kalan %80’e tekabül eden zarardan müteselsilen davalı idarenin sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, hesaplanan zararın tamamına hükmedilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.