YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/6310
KARAR NO : 2013/9856
KARAR TARİHİ : 04.06.2013
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Tazminat
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı ve davalı taraftan gelen olmadı. İncelemeye evrak üzerinden devam edilip, dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.
Uyuşmazlık, kiralananda bulunan davacıya kiracıya ait taşınır eşyalardan kaynaklanan 57.000 TL maddi tazminat ve yoksun kalınan kar alacağı 20.000 TL’nin tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 35.040 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, bozma gereklerine uygun şekilde karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde de bir usulsüzlük bulunmamasına göre, temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı vekilinin halen kiralananda bulunan taşınır eşyalara ilişkin temyiz itirazlarına gelince;
Davada dayanılan ve hükme esas alınan 15.05.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile davalıya ait kiralanan restoran olarak kullanılması için davacıya kiralanmıştır. Davacı kiracı açmış olduğu işbu dava ile Ekim 2007 ayı ortalarında Marmaris’te bulunduğu bir sırada kira ve yan gider alacakları olduğundan söz eden davalının kiralananda bulunan ve taşınmazın restoran olarak işletilmesi için gerekli taşınır eşyalarına el koyduğunu, kiralanan anahtarlarını değiştirerek kiralık ilanı astığını belirterek, maddi tazminat olarak eşyalarının bedeli ile yoksun kaldığı karın tahsilini talep etmiştir. Davasına dayanak olarak da eşyalarına ilişkin bir kısım faturalar ibraz etmiştir. Gerek davacı tarafından yaptırılan tespitte, gerek yargılama sırasında yapılan keşif sonucu düzenlenen 8.8.2012 tarihli bilirkişi raporunda kiralananda halen yirmiiki adet sandalye, altı adet masa, Beko marka termosifon, havalandırma kanalı, iki evyeli tezgah, ışıklı tabela, duvar rafı ve davlumbaz olup halen kullanılabilir durumda bulunduğu, mevcut eşyaların değerinin de 6.300 TL olduğu tespit edilmiştir. Dosya kapsamı itibariyle davalı kiraya verenin fiilen hapis hakkı uygulayarak alacaklarına karşılık davacının bir kısım taşınır eşyalarına el koyduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının talep edebileceği husus, Türk Medeni Kanunu’nun 995. maddesi hükmü uyarınca söz konusu eşyaların aynen iadesi ve bundan doğan zararın tazminidir. Davacı ise, bir kısım eşyaların halen mevcut ve kullanılabilir durumda olmasına karşın, aynen iade talebinde bulunmadan doğrudan bedellerinin tahsilini talep etmiştir. Bu durumda mahkemece
mevcut eşyaların değeri olarak belirlenen 6.300 TL yönünden davanın reddi ile bakiye kısım üzerinden alacağın tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün yukarıda (2) No’lu bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA ve Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir edilen 990 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 04/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.