YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/6977
KARAR NO : 2015/2841
KARAR TARİHİ : 23.03.2015
MAHKEMESİ : İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 04/03/2014
NUMARASI : 2013/479-2014/194
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, hak ve nesafet esaslarına göre kira parasının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, 01/09/2011 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere kiralananın aylık kira parasının net 668 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı vekili 01.09.1998 tarihli kira sözleşmesine dayanarak 10.10.2011 tarihinde açtığı dava ile taşınmazın aylık kira bedelinin 01.09.2011 tarihinden itibaren aylık net 700 TL olarak belirlenmesi isteminde bulunmuş, bilirkişi kurulu raporlarında taşınmazın aylık kirasının 01.09.2011 tarihinde boş olarak kiraya verilmesi halinde net 668 TL, brüt 835 TL olacağını bildirmişlerdir. Kira parası en son 2006 yılında taraflarca 310 TL olarak belirlenmiştir. Bu durumda mahkemece hak ve nesafet esaslarına göre kira bedelinin belirlenmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Ancak hak ve nesafet esaslarına göre kira bedeli belirlendiğine göre 18.11.1964 tarihli, E/2, K/4 sayılı içtihadı birleştirme kararında belirlendiği üzere (TBK 344/3) bilirkişiler tarafından belirlenen kira bedelinden davalının eski kiracı olması da dikkate alınarak mahkemece hak ve nesafet indirimi yapılması gerekirken yazılı şekilde bilirkişilerce belirlenen miktarın aynen kabul edilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.