Yargıtay Kararı 6. Hukuk Dairesi 2014/8022 E. 2015/4737 K. 11.05.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/8022
KARAR NO : 2015/4737
KARAR TARİHİ : 11.05.2015

MAHKEMESİ : İstanbul 20. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 11/02/2014
NUMARASI : 2010/408-2014/54

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Asıl dava kira bedeli ve hor kullanma tazminat bedelinin tahsili için girişilen icra takibine yapılan itirazın iptali istemine, karşı dava ise kiralanana yapılan faydalı ve zorunlu iyileştirme bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece karşı davanın reddine, asıl davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına toplanan delillere hükmün dayandığı gerekçelere göre davalı-karşı davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı-karşı davacı vekilinin faydalı ve zorunlu masraflara ilişkin temyiz itirazlarına gelince:
Davalı vekili cevap dilekçesi ve karşı dava dilekçesinde taşınmazın boş mağaza olarak kiraladığını, kiraladığında kullanılacak şekilde olmadığını, kiralananda büyük çapta tadilat yaparak kiralananın kullanılabilir duruma getirdiğini, Sariyer Sulh Hukuk mahkemesinin 2010/42E sayılı dosyası ile tesbit yaptırdığını, bilirkişi tarafından 55.000 TL bedel belirlendiğini, taşınmaza yapılanların değer kattığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 30.000 TL nin tahliye tarihi 28.4.2010 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.Davacı kiraya veren ise cevap dilekçesinde karşı davayı kabul etmediklerini, davalının taşınmazı 10 yıl kullandığını ve eski hale getirmeden tahliye ettiğini belirterek karşı davanın reddini savunmuştur.
Hükme esas alınan 15.7.2003 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.Taşınmazın 28.4.2010 tarihinde tahliye edildiği ve taşınmazın 8.3.2011 tarihinde yeniden kiraya verildiği tarafların kabulündedir, Davalı-karşı davacı taşınmaza kullanma amacına uygun olarak faydalı ve zorunlu masraflar yaptığını belirtmiş buna ilişkin tesbit yaptırmış ve faturalar ibraz edilmiştir. Mahallinde yapılan keşif sonucu inşaat mühendisi bilirkişinin 3.12.2013 tarihli raporunda kiralanana yapılan işler için sunulan faturaların yapılan masrafın ne kadarının zorunlu masraf olduğu ne kadarının özel imalat olduğu ayrımında katkısının olmadığı, yapılan imalatların fili durumu göz önüne alındığında asma tavan dışındaki yapılanların iş yerinin yararına yapılan imalatlar olmadığı 300 m2 lik tavan için aralık 2010 tarihi itibariyle 9.000 TL sinin verilmesi gerektiği belirtilmiş ise de bu rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Öte yandan sözleşmenin 12 maddesinde belirtilen” kiracı kiralanan şeyin içinde ve dışında yaptıracağı tezyinat masrafları kendisine ait olacak ve mukavele bittiğinde yapılan her türlü masraf için tazminat isteme hakkı olmamak üzere gayrı menkül inşaatının tamamı mal sahibinin olacaktır” hükmüne yer verilmiş ise de yapılan faydalı ve zorunlu masrafların tezyinat olarak değerlendirilmesi mümkün değildir. O nedenle mahallinde uzman bilirkişi marifetiyle keşif yapılması yapılan masrafların hangilerinin faydalı ve zorunlu masraflar olduğunun tek tek belirlenmesi, zorunlu ve değer artırıcı masrafların kiralanma tarihinde yapıldığının kabulü ile yapıldığı tarih itibariyle raiç bedelin değerlendirilmesi ve varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karşılık davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ; Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, hükmün asıl dava yönünden ONANMASINA; yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca karşı davaya ilişkin hükmün BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.