YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3275
KARAR NO : 2015/6620
KARAR TARİHİ : 30.06.2015
MAHKEMESİ : . Asliye Hukuk Mahkemesi
Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kiralanana yapılan faydalı ve zorunlu imalat bedellerinin kiralayandan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 82.132,62 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Belediyeye ait Ç.Sosyal Dinlenme Tesislerinin 21.04.2006 tarihinde yapılan ihale ile 10 yıllığına davacıya kiralandığını ve kiralananın 26.04.2006 tarihinde kiralama amacına yani sosyal dinlenme tesisi olarak işletilmesini sağlayacak zorunlu giderleri bile karşılanmamış halde teslim alındığını, davacının tesisi işletmeye başlamasından kısa bir süre sonra 25.06.2006 tarihinde… Mal Müdürlüğünün müvekkili aleyhine lokanta, mesire alanı, alabalık yetiştirme tesisi ve kamelyalar yapmak suretiyle Hazineye ait 3.parsel sayılı taşınmazın işgal edilmesi nedeniyle ecrimisil tahakkuk ettirdiğini, lokanta binasının 30 m2’lik kısmının Hazine arazisinde yapıldığını, lokanta binasına ulaşmak için kullanılan yolun da dahil olmak üzere belediye tarafından sosyal tesis olarak kiraya verildiğini, yer teslim tutanağı ile teslim edilen Ç. Sosyal Tesislerinin tamamının kiralayan Belediyeye ait olmadığının ortaya çıktığını, kira bedellerinin ödenmemesi nedeniyle davacı hakkında verilen mahkeme kararı ile kiralananın 07.04.2010 tarihinde icra yoluyla tahliye edildiğini belirterek kiralananda yapılan tespit raporu ile belirlenen 188.618,99 TL.imalat bedelinin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı vekili, faydalı ve zorunlu masrafların tahliyeden itibaren ancak 1 yıllık zamanaşımı süresi içinde talep edilebileceğini, yapılan giderlerin büyük çoğunluğunun işletmenin modern hale getirilmesi, lüks ve güzel görünüm sağlanması amacıyla yapıldığını, harcamaların tamamının davacı tarafından yapılmayıp, davalı tarafından yapılan harcamaların da bulunduğunu, kiralanan yerin ecrimisil tahakkuk ettirilen parselle ilgisi olmadığını ve davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, kira sözleşmesinde her ne kadar kiralanan taşınmaz 2. parsel olarak gösterilmiş ise de sözleşmenin 16 ve 17.maddeleri ve dinlenen tanık beyanlarına göre Hazineye ait olan 2. parsel sayılı taşınmazların da kiralanan alan olarak gösterilerek kiracıya tesliminin yapıldığı, davalı belediye tarafından üç parselin birlikte kiralandığı kabul edilerek Hazineye ait parseller üzerinde yapılan imalat bedelleri de hesaplamaya dahil edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 26.04.2006 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi ile 4242 m2 yüzölçümündeki 2.parsel sayılı taşınmaz davacıya kiralanmış olup, davacı tarafından yapılan imalatların bir kısmının davalı Belediyeye ait olmayan Hazinenin malik olduğu .parsel sayılı taşınmazların içinde kaldığı dosyada bulunan tapu kaydı ve bilirkişi raporundan anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı Belediye kendisine ait 2.parsel sayılı taşınmazın dışında kalan alanlarda yapılan imalatlardan dolayı sebebsiz zenginleşmiş sayılamayacağından mahkemece davalıya ait parsel dışında kalan imalat bedelleri yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 30/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.