YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3446
KARAR NO : 2015/4115
KARAR TARİHİ : 22.04.2015
MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 27/01/2015
NUMARASI : 2014/756-2015/76
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece, uyuşmazlık yargılamayı gerektirdiğinden davanın reddine karar verilmiş, karar davacı ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddine,
2- Davacının temyiz itirazlarına gelince;
Taraflar arasında düzenlenen 10/11/2008 başlangıç tarihli 1 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kiranın net 4500- TL+ site gideri olduğu, her ay peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı alacaklı 19/09/2014 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2009 yılından 2014 yılına kadar kira zam alacağı 108.048,34 TL ile 22.896,68 TL işlemiş faiz alacağının tahsilini istemiştir. Davalı borçlu yasal süresindeki itirazında; borcu olmadığını belirterek asıl alacak ve tüm ferilerine itiraz etmiştir.
Davalı iş bu itirazında; takibe dayanak yazılı kira sözleşmesinin varlığına, sözleşmedeki imzasına ve istenilen kira bedeline itiraz etmediğinden taraflar arasındaki kira ilişkisi ve takibe konu kira alacağı miktarı kesinleşmiştir. Zira davalı kiracı icra takibine vaki itirazında ileri sürdüğü sebeplerle bağlı olup itirazlarını sonradan değiştiremez ve genişletemez. Davalı borçlu ödemeyi İ.İ.K.nun 269/c maddesinde sayılan belgelerden biri ile ispat etmek zorundadır. Bu durumda mahkemece, işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, Kira sözleşmesinde iki farklı kira artış oranına yer verildiği, davacı tarafın %25 kira artış oranının davalı tarafça kabul edilmemesine göre uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.